خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Adorno und die Kabbala

توضیحاتی در مورد کتاب

در جلد نهم این مجموعه، انسگار مارتین ردپای کابالیستی را در فلسفه تئودور دبلیو آدورنو (1903-1969) دنبال می کند. به عنوان بخشی از پروژه ماتریالیستی رادیکال خود، منتقد اجتماعی فرانکفورت به چهره‌های «الهیاتی» تفسیر نیز متوسل شد. آدورنو از طریق دوست مشترکشان والتر بنجامین (1892-1940) با کار گرشوم شولم (1897-1982) محقق کابالا آشنا شد. مکاتبات مادام‌العمر بین فرانکفورت و اورشلیم ایجاد شد.

برای آدورنو، در پس‌زمینه جامعه‌پذیری کامل سرمایه‌داری، هرگونه معنای مذهبی در دوران مدرن غیرممکن به نظر می‌رسد. از سوی دیگر، او به سنت عرفان یهود قرابتی درونی با این منطق ناامیدکننده «زوال» نسبت می دهد. به نظر می رسد که او خواستار عرفی شدن اجتناب ناپذیر محتوای دینی است. حاشیه‌های کابالیستی آدورنو افق وسیعی از ایده‌های یهودی ـ مسیحایی را در بر می‌گیرد. او هرگز انکار نمی‌کند که نگران تحقق این جهانی وعده‌های نازل شده رستگاری است: تعالی را باید به‌عنوان ماندگاری تحقق‌یافته، به‌عنوان آرمان‌شهر تحقق‌یافته در نظر گرفت. با این حال، دقیقاً در همین نگرانی است که خود آدورنو توافق خود را با کابالا می بیند.

موتیف های کابالیستی آدورنو که به تحقیقات شولم برمی گردد، در اینجا به تفصیل در نوشته ها و سخنرانی های او بررسی می شود. او در درک خود از سنت فلسفی و مدل تجربه متافیزیکی، صریحاً به دنبال ارتباط با تفاسیر کابالا بود: کهن الگوی دست نیافتنی فلسفه، تفسیر کتاب مقدس وحی شده است. مانند متون مقدس سکولار شده، آثار بتهوون، گوته، کافکا و شونبرگ فرصتی برای تفاسیر «عرفانی» شد. بررسی دقیق آنها به ما این امکان را می دهد که میراث یهودیان فلسفه آدورنو را که بسیار مورد استناد قرار گرفته است، مشخص کنیم و به جزئیاتی که از دیالکتیک منفی گرفته تا زیبایی شناسی قابل تأمل است، نگاهی بیندازیم.