خرید و دانلود نسخه کامل مقاله کامل کرونا ویروس 2019 و بارداری

قیمت اصلی 303,200 تومان بود.قیمت فعلی 227,400 تومان است.

تعداد فروش: 56

کرونا ویروس 2019 و بارداری: یک مطالعه مروری
چکیده
مقدمه: با شیوع بیماری کرونا ویروس جدید (کووید 19) برخی از اقشار جامعه در معرض آسیب بیشتری قرار دارند که مادران باردار از جمله این گروه‌ها‌ می‌باشند که‌ می‌بایست در تحقیقات و ارائه پروتکل‌های بهداشتی و درمانی به طور خاص مورد توجه قرار گیرند. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف مروری بر یافته‌های مرتبط با بیماری کرونا ویروس (کووید 19) و توصیه‌های بهداشتی و درمانی در دوران بارداری انجام شد.
مواد و روشها: در این مطالعه مروری مقالات نمایه شده در پایگاه‌های اطلاعاتی فارسی و لاتین (Google، Pubmed، Magiran، SIDScopus، Embase، Science Direct، Scholar) و پروتکل‌های بالینی و گزارشات سازمان‌های معتبر بهداشتی طی سال‌های 2000 تا 2020 میلادی که مرتبط با انواع کرونا ویروس‌ها بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. واژگان مورد جستجو عبارت بودند از: بارداری، کرونا ویروس، کرونا ویروس جدید، کووید 19، سندروم حاد تنفسی، شیردهی و نوزادان. در این مطالعه در مجموع 23 مطالعه مرور گردید.
یافته‌ها: در این پژوهش به بررسی یافته‌های مرتبط با اثر کرونا ویروس در دوران بارداری بر زنان باردار و جنین آنها، روش تشخیص بیماری، پروتکل‌های مراقبت در زنان باردار و مراقبت‌های پس از زایمان پرداخته شد. اطلاعات این مرور براساس مقالات، پروتکل‌های به روز منتشر شده و آمارهای معتبر استخراج گردید.
نتیجهگیری: با توجه به شیوع جهانی این ویروس، پروتکل‌ها و مراقبت‌های بهداشتی اعمال شده برای سایر افراد‌ می‌بایست
برای زنان باردار نیز اعمال شود. همچنین لازم است اقدامات پیشگیرانه در سطح جامعه در ارتباط با زنان باردار صورت گیرد و سیستم‌های نظارتی برای زنان باردار مبتلا و غیر مبتلا به این بیماری در نظر گرفته شود تا به طور خاص این افراد تحت نظر و پیگیری‌های درمانی دوران بارداری قرار گیرند.
کلمات کلیدی: بارداری، سندرم حاد تنفسی، کرونا ویروس 2019، کووید 19
مقدمه‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌
شیوع ویروس جدیدی از خانواده کرونا ویروس به نام “کووید 19” گسترش سریع جهانی داشته است؛ به طوری که تاکنون 1/4 میلیون نفر در سراسر جهان به این بیماری مبتلا شدهاند. در کشور ما نیز تا تاریخ 10 ماه مه، بالغ بر 107 هزار نفر درگیر این بیماری شدهاند که حدود 86 هزار نفر از آن‌ها بهبود یافته‌اند و همچنین 6500 نفر بیمار بر اثر بیماری فوت کردهاند. عمدهترین علائم بالینی کووید 19 عبارت هستند از: تب، سرفه و تنگی نفس. علائم کمتر شایع نیز شامل: سردرد و برخی از علائم دستگاه گوارش‌ می‌باشد. کووید 19 افراد دارای بیماریهای زمینهای و سیستم ایمنی ضعیف را بیشتر درگیر ‌ می‌کند. در این میان، زنان باردار نیز به دلیل تغییرات فیزیولوژیکی دوران بارداری، بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند (1).
تغییرات فیزیولوژیکی در دوران بارداری برای کاهش پاسخ‌های ایمنیحاد التهاب برای جلوگیری از رد جنین اتفاق میافتد. به دلیل همین تغییرات فیزیولوژیک در سیستم ایمنی قلبی- ریوی بدن طی بارداری، مادران باردار نسبت به سایر زنان بیشتر در معرض بیماری‌های شدید پس از مواجهه با ویروس‌ها به ویژه ویروس‌های تنفسی قرار دارند (2). از سوی دیگر، عوامل مکانیکی و بیوشیمیایی بر تبادل گاز و عملکرد ریوی در دوران بارداری تأثیر گذاشته و ظرفیت باقیمانده عملکردی و حجم باقیمانده در دوران بارداری کاهش مییابد (3)؛ به همین دلیل نگرانی‌هایی درباره عواقب جدی اپیدمی جدید کرونا ویروس برای زنان باردار (4) و اثر آن بر نوزادان وجود دارد (3)؛ از این
رو پیشگیری و درمان مناسب استفاده شده برای عموم افراد ممکن است برای زنان باردار کارآمد و مناسب نباشد (5).
در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف مروری بر یافته‌هایمرتبط با بیماری کرونا ویروس (کووید 19) و توصیه‌هایبهداشتی و درمانی در دوران بارداری انجام شد.
مواد و روش‌ها
در این مطالعه مروری، مقالات نمایه شده در پایگاه‌های داده فارسی و لاتین (Google، Pubmed، MagiranScopus، Embase، Science direct، Scholar)، پروتکل‌های بالینی و گزارشات سازمانهای معتبر طی سال‌های 2000 تا 2020 میلادی مورد بررسی قرار گرفت. واژگان مورد جستجو عبارت بودند از: بارداری، کرونا ویروس، کرونا ویروس جدید، کووید 19، سندروم حاد تنفسی، شیردهی و نوزادان (که در داده‌های پایگاه‌های لاتین، معادل لاتین آن‌ها مورد جستجو قرار گرفت). در مجموع 65 مقاله، گزارش و پروتکل یافت شد که با حذف موارد مشابه و غیر مرتبط به ویروس و با استناد به گزارشات به روز شده، در نهایت 23 مطالعه مرور گردید.
اثر ویروس‌های مشابه بر بارداری
نتایج مطالعات در مورد عفونت‌های ویروسی مشابه ناشی از کرونا ویروس مانند آنفولانزا وسارس(SARS:Severe Acute Respiratory Syndrome) در سال 2002و سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS: Middle East Respiratory Syndrome) در سال 2012 حاکی از افزایش درصد مرگ و میر در زنان باردار و ظهور عوارض جنینی‌ می‌باشند (6). سندروم تنفسی حاد (SARS) و سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS) در دوران بارداری عوارض شدیدی همچون نیاز به تراشهگذاری، مراقبت در ICU‌(Intensive Care
Unit)، نارسایی کلیه و مرگ را ایجاد‌ می‌کند (3). در برخی از مطالعات نیز گزارش شده است که سارس(SARS) در برخی از موارد با سقط خود بهخودی همراه‌ می‌باشد؛ اما علائم بالینی در زنان باردار مبتلا بیشتر و شدیدتر از زنان غیر باردار نیست (7). در مطالعات صورت گرفته در ارتباط با ویروس سارس(SARS)، انتقال عمودی بیماری به جنین گزارش نشده است (8). داده‌های مربوط به سندرم تنفسی حاد و سندرم تنفسی خاورمیانهپراکنده‌ می‌باشد (9). براساس پژوهشی که در ارتباط با 12 زن باردار مبتلا به سارس در سال 2003 در هنگ کنگ انجام شد، نرخ مرگ و میر 25 درصد گزارش گردید و اکثر مبتلایان باردار دچار عوارض شدیدی بودند (10). در مطالعات صورت گرفته تاکنون تعداد کمی از موارد مرتبط مرس(MERS) با بارداری ثبت شده است(13 نفر) که 91 درصد از آنها دچار علائم بالینی نامطلوب بودند (11) و میزان مرگ و میر مادران مبتلا 23 درصد بود (9).
در سال 2009، 1 درصد از کل بیماران آلوده به بیماری آنفولانزای 1H1N را مادران باردار تشکیل دادند و پنج درصد از کل مرگ و میر ناشی از بیماری مربوط به مادران باردار بود که این امر نشان از آسیب پذیری ماداران باردار نسبت به ویروس آنفلوآنزا داشت (3). با وجود نوع ویروس، پنومونی ویروسی اکثراً با افزایش خطر تولد زودرس، محدودیت رشد داخل رحمی (IUGR: Intera Uterin Growth Restriction) و مرگ و میر پرهناتال همراه‌ می‌باشد (4).
علائم و تشخیص
براساس مطالعات صورت گرفته، بیشتر زنان باردار فقط علائم سرماخوردگی و آنفولانزای خفیف یا متوسط را تجربه‌ می‌کنند (2). در این راستا در پژوهشی ویژگی‌های بالینی 9 زن بارداری که آزمایش مثبت کووید 19 آنها تأیید شده بود، در سه ماهه سوم عمدتاً تب و سرفه بود. علائم دیگر نیز عبارت بودند از: درد عضلانی، ضعف، گلو درد، اسهال و تنگی نفس. براساس تحقیقات بالینی، زنان باردار در سه ماهه دوم به بعد تظاهرات بالینی مشابهی با افراد غیر بالغ غیر باردار دارند. دادههای آزمایشگاهی نیز نشان داده اند کهاکثر بیماران لنفوپنی دارند (2). از سوی دیگر، در پژوهشیکه در ارتباط با 15 مادر باردار دچار کووید 19 انجام شد، متداولترین یافته‌ها در ComputedTomography(CT) آنها نمای گراند گلس(GGO: Ground-Glass Opacity) بود و با پیشرفت بیماری، سنگفرشی شدن و ایجاد لکه و کدورت در CT مشاهده شد. تصاویر CT به دست آمده قبل و بعد از زایمان نیز هیچ علامتی از تشدید پنومونی پس از زایمان را نشان نداد .براساس یافته‌های حاصل از این مطالعه به نظر‌ می‌رسد که بارداری و فرایند زایمان، علائم پنومونی را تشدید‌ نمی‌کند (12).
اثر کرونا ویروس بر بارداری
در مطالعات انجام شده در ارتباط با 9 زن مبتلا به کووید 19 که در سه ماه سوم بارداری خود قرار داشتند، هیچ گونه مرگ و میر جنینی، مرگ نوزاد و آسفکسی گزارش نشد و در چهار نوزاد نیز هیچ یک از موارد به وجود آمده به دلیل عفونت کووید 19 مشاهده نگردید. شایان ذکر است
که آپگار دقیقه 5 همه نوزادان 9 یا بیشتر از 5 بود (2). از سوی دیگر، گزارش شده است که احتمال انتقال عمودی ویروس در سه ماهه سوم به جنین وجود ندارد. نمونه‌های جمع‌آوری شده از مایع آمنیوتیک، خون، بند ناف و آب دهان نشان دهنده منفی بودن آزمایش کووید 19 بودند؛ بنابراین شانسی برای انتقال عمودی عفونت به جنین در زنانی که در اواخر حاملگی مبتلا شده‌اند وجود ندارد (4-2).
احتمالاً علت این مصونیت ناشی از آن است که گیرنده آنژیوتانسین تبدیل کننده آنزیم ACE2کووید 19در جفت بیان کمی دارد و سلول‌های آن منطقه دچار عفونت‌ نمی‌شود (3). اگرچه همان طور که بیان گردید، در مطالعات صورت گرفته در چین، انتقال عمودی نشان داده نشده است؛ اما در مطالعات جدید، شواهدی از وجود IgM(Immunoglobulin M) در سرم نوزاد در بدو تولد وجوددارد. از آنجایی که IgM از جفت عبور‌ نمی‌کند میتواندنشاندهنده یک پاسخ ایمنی از سوی نوزادان در مقابلعفونت رحمی بوده باشد؛ اما این نتایج قطعی نیستند و نیازبه آزمایشات بیشتر وجود دارد (13). همچنین هیچ گونه اطلاعاتی درباره عوارض پرهناتال و آنومالی‌های جنینی برای مادرانی که در سه ماه اول مبتلا شده اند، وجود ندارد (14).
به نظر‌ می‌رسد تأثیر عفونت بر زنان باردار کمتر بوده و یا احتمال عفونت آنها بیشتر از سایرین‌ نمی‌باشد. در این راستا، در 9 زن بارداری که آزمایش مثبت کرونای آنها تأیید شده بود، نوزاد دو نفر از بیماران دچار دیسترس جنینی (Fetal distress) شدند و عارضه پارگی زودرس پرده‌های جنینی در دو زن باردار مبتلا به کرونا ویروس گزارش
گردید. مادران و نوزادان در دوران بارداری و تولد در امان هستند؛ بنابراین اکثر مراقبت‌ها قبل و بعد از تولد انجام‌ می‌شوند (2).
مدیریت کرونا ویروس در بارداری
راهنماهای موقتی از سوی سازمان جهانی بهداشت (WHO: World Health Organization) و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC: Centers for Disease Control and Prevention) در زمینه مدیریتکرونا ویروس ارائه شده است که شامل برخی از توصیه‌های خاص برای زنان باردار‌ می‌باشد که برگرفته از تجارب قبلی آنها درباره کرونا ویروس‌های پیشین است. برای پیشگیری در زنان باردار توصیه‌ می‌شود که آن‌ها از سفرهای غیر ضرور خودداری کنند، از حضور در تجمعات، استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی و تماس با افراد مشکوک یا بیمار پرهیز نمایند، حفظ بهداشت شخصی و بهداشت اجتماعی را اتخاذ کنند و در صورت مشاهده علائم اولیه مانند تب، سرفه، خستگی، درد عضلانی، گلو درد و تنگی نفس به سرعت موارد را به پزشک اطلاع دهند (15). متخصصان بهداشتباروری نیز باید از دستورالعمل‌ها و راهنماهای مربوط بهکنترل عفونت و شیوه‌های پیشگیری در بیماران مشکوکمبتلا به کووید 19 پیروی کنند (2). زنان باردار مبتلامی بایست تنها در صورت لزوم به بیمارستان و مراکز تولد مراجعه نمایند و از مراجعات غیر ضروری خودداری کنند (16). در این راستا لازم است مسئولان بهداشتی و درمانی راهکارهایی را جهت پیگیری‌های درمانی و بهداشتی زنان بادار بدون مراجعه به مراکز درمانی شلوغ و پرخطر ارائه دهند (2). زنان باردار با سابقه سفر به مناطق بومی درگیر با کرونا و ملاقات با افراد مشکوک حتماً‌ می‌بایست در بخش‌های بستری بیمارستانی
از سایر مادران باردار جداسازی شده و بررسی شوند (15). همچنین زنان باردار باید قبل ورود به بخش زایمان یا کلینیک‌های مراقبت پره ناتال غربالگری شوند و از نظر تب و علایم عفونت تنفسی مورد بازبینی قرار‌ می‌گیرند (9).
رعایت اصول کلی مدیریت حاملگی در زمان شیوع شامل: قرنطینه و جداسازی مادر باردار، استفاده از روش‌های کنترل عفونت تهاجمی، آزمایش تشخیص ویروس، اکسیژن تراپی در صورت لزوم، تجویز آنتی بیوتیک (برای جلوگیری از عفونت باکتریایی ثانویه)، نظارت بر انقباضات رحمی، برنامه ریزی برای زایمان شخصی سازی شده و رویکرد تیم محور، امکان ارائه نظارت برای تشخیص زودرس دوره بد حال شدن مادر و امکان نظارت برای تشخیص عوارض زایمان مورد نیاز‌ می‌باشد؛ به طور مثال تغییر در ضربان قلب جنین یک شاخص اولیه برای تشخیص تشدید مشکل تنفسی مادر‌ می‌باشد. مداخلات استاندارد برای مدیریت هرگونه عفونت شدید تنفسی، پایه و اساس مراقبت از هر زن باردار مبتلا به کرونا ویروس است (9). در مورد زمان زایمان نیز لازم است سن جنین و وضعیت بالینی مادر در نظر گرفته شده و این کار با مشورت متخصص نوزادان صورت گیرد (17). زنانی که در سه ماههاول به این بیماری مبتلا‌ می‌شوند، نیازی به تعویق زمانزایمان ندارند؛ اما زنان مبتلایی که در سه ماهه سومبارداری خود قرار دارند، در صورت نبود علائم بالینی، زمانزایمان آن‌ها به تعویق‌ می‌افتد (18).
یکی دیگر از مواردی که باید کنترل شود، استرس و اضطراب ناشی از اپیدمی کرونا ویروس در زنان باردار است؛ زیرا استرس و اضطراب در بارداری نیز عوارضی چون زایمان زودرس، نمره آپگار کم نوزاد و وزن کم هنگام تولد را ایجاد‌ می‌کند. برخی از مادران پس از تولد نگران وضعیتی
مانند شیردهی و مراقبت از نوزاد، واکسیناسیون وی و غربالگری‌ می‌باشند. در این راستا، افزایش آگاهی مادران درباره علائم بیماری، عوامل خطر و همچنین مشاوره از راه دور برای مراقبت بارداری و کمک به کاهش اضطراب و نگرانی مادران توصیه‌ می‌شود (19).
مراقبت‌های پس زایمان و شیردهی
اقدامات احتیاطی تماس مادر با نوزاد و استفاده از وسایل حفاظت فردی (PPE:Personal Protective Equipment) تا زمانی که جواب آزمایش مادر منفی شود باید حفظ گردد (20). در حال حاضر شواهد کافی درباره ایمنی تغذیه با شیر مادر و لزوم جدایی مادر و نوزاد وجود ندارد؛ اما اگر بیماری مادر شدید باشد، جداسازی موقت آن‌ها تا زمان منفی شدن آزمایش کووید 19 مادر‌ بهترین گزینه است. تغذیه نوزاد با شیر مادر در این دوران ضروری‌ می‌باشد؛ زیرا منبع مهمی از آنتیبادی‌ها است (18). در این دوران شیردهی به طور غیر مستقیم انجام‌ می‌شود؛ به این صورت که مادر از یک دستگاه شیردوش اختصاصی استفاده‌ می‌کند که برای شستشوی آن باید طبق توصیه‌های سازنده عمل شود. اگر بیمار بدون علائم باشد و یا علائم خفیفی داشته باشد، نوزاد و مادر در یک اتاق نگه داشته‌ می‌شوند.
از آنجایی که نگرانی اصلی این است که ویروس ممکن استبه جای شیر مادر از طریق قطرات تنفسی منتقل شود، مادران شیرده قبل از تماس با کودک باید دستان خود راشسته و از ماسک جراحی سه لایه استفاده نمایند. شایانذکر است که فاصله بین تخت نگهداری کودک با مادر باید حداقل 2 متر باشد (21).
درمان