مقالات فارسی

مقدمه
در مهندسی برق، واژه زمین یا ارت با توجه به کاربردهای آن دارای معانی متفاوتی است. زمین در یک مدار الکتریکی می‌تواند نقش یک نقطه مبدا را داشته باشد که بر طبق آن بقیه ولتاژهای الکتریکی را اندازگیری می‌کنند. واژه زمین همچنین به مسیری کلی برای بازگشت جریان به منبع نیز اطلاق می‌شود. این واژه در مورد یک اتصال مستقیم به زمین نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.یک مدار الکتریکی ممکن است به دلایل مختلفی به زمین متصل شده باشد. در مدارهای قدرت این اتصال‌ها معمولا برای بالا بردن ایمنی و محافظت افراد یا دستگاه‌ها از تاثیرات معیوب بودن عایقکاری هادی‌ها ایجاد می‌شود. اتصال به زمین در مدارهای قدرت از آسیب دیدن عایق‌های مدار در اثر افزایش ولتاژ بین زمین و مدار جلوگیری کرده و این ولتاژ را در یک حد معین محدود می‌کند. از اتصال زمین برای جلوگیری از افزایش الکتریسیته ساکن در هنگام حمل مواد قابل اشتعال یا تعمیر تجهیزات الکترونیکی نیز استفاده می‌کنند. در برخی از انواع تلگراف‌ها و شبکه‌های انتقال زمین به تنهایی نقش یکی از هادی‌ها را ایفا می‌کند و به عنوان مسیر بازگشت جریان به منبع مورد استفاده قرار می‌گیرد با این کار در هزینه ایجاد یک خط جداگانه برای بازگشت جریان صرفه‌جویی می‌شود. در اندازگیری از زمین به عنوان یک پتانسیل الکتریکی ثابت استفاده می‌کنند که با توجه به اختلاف پتانسیل هر قسمت از مدار از زمین میزان پتانسیل آن قسمت را مشخص می‌کنند. یک زمین الکتریکی باید از ظرفیت انتقال جریان مناسبی برخوردار باشد تا بتوان از آن به عنوان مبدا صفر ولتاژ استفاده کرد.
یک نمونه اتصال الکتریکی به زمین در کنار مجرای عبور آب
معنی واژه زمین یا ارت در برق و الکترونیک بسیار گسترده‌است و حتی ممکن است در وسایل نقلیه‌ای مانند کشتی، هواپیما یا فضاپیما که عملا اتصال مشترکی با زمین ندارند نیز از این واژه به عنوان پتانسیل صفر استفاده شود.

دانشگاه آزاد اسلامی- واحد شهر ری
رشته نقشه کشی معماری
گزارش کارآموزی
روش های منظرسازی و طراحی فضای سبز و …
محل کارآموزی
مهندسین مشاور سازه معماری امروز
استاد راهنما
آقای مهندس صمد محمد ابراهیم زاده سپاسگزار
دانشجو
فرنوش مهدی نژاد
نیمسال دوم 88-87
با تشکر و قدردانی از :
در ابتدا شکر و سپاس خداوند بزرگ را که این بنده حقیر را در تمامی مراحل یاری نمود و سپاس و قدردانی از استاد راهنما جناب آقای مهندس صمدمحمد ابراهیم زاده سپاسگزار که توانستم با کمک ایشان این مرحله از تحصیل را به پایان برسانم و همچنین شرکت مهندسین مشاور سازه معماری امروز بخصوص مدیر عامل شرکت جناب آقای مهندس ابراهیم ضیائی ثانی که مرا یاری و راهنمایی کردند .
تقدیم به :
پدر و مادر عزیزیم که هر چه هستم از آنهاست و سپاس فراوان از پدر عزیزیم که همیشه در همه مراحل اینجانب را پشتیبانی و حمایت کرده است .
“فهرست مطالب”
موضوع صفحه

دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
رشته مهندسی نساجی
گزارش کارآموزی
نوع فرآیند کارخانه
(چله پیچی و بافندگی)
محل کارآموزی
فرش محتشم کاشان
استاد راهنما :
آقای امیرحسین اسفندیاری
تهیه و تنظیم :
مرتضی قلوبی
سال تحصیلی
تابستان 1385
مقدمه
یکی از قدیمی ترین هنرهایی که بشر آنرا آموخت و از آن برای آسایش و زینت بخشیدن به خانه و زندگی خود استفاده نمود ، هنر فرشبافی است . زمانی که بشر برای پوشاندن و گرم کردن ، خود را نیازمند پوشش دید به فکر درست کردن وسیله یا شئی افتاد که هم قابل پوشیدن باشد و بدن او را آزار ندهد و هم احساس راحتی و گرما به او ببخشد . در نتیجه برای اولین بار از برگ درختان که حالت انعطاف پذیری داشت برای این منظور بهره برد ولی خیلی زود به این نتیجه رسید که شاید برگ درختان قابل پوشیدن باشد اما نمی تواند او را گرم نگه داشته و از گرما و سرما وی را محفوظ دارد . از همین جا بود که بعد از مدتی به این مطلب پی برد که می تواند از الیاف طبیعی مانند الیاف برگ درخت نارگیل و موز یا الیاف کتان و کنف با از بین هم رد کردن آنها به صورتی که امروزه بدان تار و پود می گوییم پوششی مناسب تهیه نماید که هم او را از گرما و سرما در امان بدارد و هم حالت راحتی داشته باشد . از اینجا بود که پارچه پدید آمد و روز به روز انسان در ساخت و بافت انواع پارچه ها تبحر پیدا کرد تا جایی که در حدود سه تا چهار هزار سال پیش توانست پارچه هایی همچون حریر را که در آن زمان در تمام جهان چه از لحاظ کیفیت و چه از لحاظ زیبایی شهرت داشت ببافد .
تقریباً در همان دورانی که انسان توانست پارچه را ببافد از این هنر در بافت زیرانداز هم استفاده نمود . در مراحل اولیه از برگ درختانی همچون نارگیل و خرما زیراندازهایی شبیه به زیراندازهای حصیری که امروزه می بینید تهیه کرد اما با گذشت زمان و کشف الیاف و روش ریسندگی ، کم کم نخهای پنبه ای ، کتانی ، کنفی ، پشمی و ابریشمی ساخته شد و از بعضی از آنها مانند نخهای پشمی ،
پنبه ای و کنفی در بافت زیرانداز ها استفاده می کرد . کار به جایی رسید که قدیمی ترین فرشهایی که باستان شناسان کشف نمودند و شباهت بسیاری به فرشهای امروزی دارد و نشان از اوج کمال فرش و فرشبافی دارد به حدود 2500 سال پیش می رسد که انسان از مرز تامین زیرانداز برای خانه هایش گذشت و به هنر ایجاد طرح بر روی فرش دست یافت که طبق کشفیات بدست آمده دیرینه شناسان این هنر یک هنر ایرانی می باشد .
روز به روز به فنون فرشبافی در طرح و نقشهای گوناگون مخصوصاً در ایران افزوده می شد و آثار ارزشمندی به وجود می آمد و به عنوان یک کالای قیمتی شناخته شد . تا جایی که هر شخصی که در خانه خود به عنوان زیرانداز از فرش استفاده می کرد وی را شخص ملاک و ثروتمندی می شناختند تا اینکه این هنر فراگیر شد و از قالب یک هنر سنتی به کالای مورد علاقه مردم به عنوان پوششی برای خانه هایشان درآمد و روز بروز بر تعداد مشتریان آن افزوده شد تاجائیکه از توان بافندگان فرش خارج شده و توان پاسخگویی نیاز بازار را نداشتند . از اینجا بود که بافندگان فرش به فکر طراحی ماشین افتاده و اینگونه شد که ماشینهای ابتدایی بوجود آمد .
در دستگاههای بافندگی ابتدائی ، از وردهای تختی استفاده می کردند و نخهای تار از روی قرقره عبور کرده و توسط کیسه های شنی که به آن آویزان بود کشش نخها تنظیم می شد . ایجاد دهنه کار بدین طریق بود که کارگر پشت دستگاه نشسته و بوسیله پای راست تخته پائی که به وردها متصل بود را به طرف پائین فشار می داد و نیمی از نخهای تار را (یک در میان) پائین کشیده می شد و نیمی در بالا قرار می گرفت و دهنه کار بوجود می آمد . عمل پودگذاری بوسیله دست بدین طریق انجام می شد که ماکوی حامل پود را در دهانه کار پرتاب می کردند . قرار دادن پود در لبه پارچه با عمل دفتین زدن در هر پود بوسیله دست انجام و مقداری به همین ترتیب بافته می شد تا موقع پیچیدن پارچه به دور نورد می رسید ، در این موقع بافنده بوسیله میله های آهنی نورد پارچه را (توپی پارچه پیچ) که معمولاً چوبی بود می چرخاند تا پارچه به دور نورد پیچیده شود و جهت جلوگیری از برگشت آن توسط میله های آهنی نورد را با زمین مرتبط می کرد که اصطکاک بوجود آورد .
به دنبال اختراع دستگاه پارچه بافی فوق ، بشر به فکر اختراع دستگاه مدرن تری که زحمت کمتری داشته باشد افتاد و توانست دستگاهی مشابه دستگاه قبلی بود بسازد با این تفاوت که برای عمل پودگذاری دیگر احتیاج نبود کارگر ماکوی حامل پود را بوسیله دو دست در دهانه کار پرتاب کند بلکه عمل رفت و برگشت ماکو را با دست راست و عمل قرار دادن پود در لبه پارچه بوسیله دست چپ انجام می شد
. این دستگاه بنام دستگاه بافندگی چکی مشهور شد که راندمان بیشتری نسبت به دستگاه قبلی داشت .
با رواج این دستگاههای بافندگی در ایران ، کشورهای اروپائی به ساختن ماشین بافندگی اقدام نمودند و اولین ماشین بافندگی در سال 1817 بوسیله دکتر ویلر اختراع گردید . ماشین بافندگی اولیه بنام دستگاه بافندگی پدالی اختراع شد . این دستگاه نسبت به دستگاههای فوق مجهزتر بود زیرا مقداری از کارها را خود را خود دستگاه بطور اتوماتیک انجام می داد [1] .
تاریخچه
1949 ، زمانی که پروفسور رودنکو دیرین شناس روسی ، از میان کوههای پوشیده از برف آلفای مغولستان می گذشت و به دره پازیریک سرازیر می شد شاید هرگز گمان نمی برد قطعه فرش ظریف و نفیسی که ساعتی بعد از میان یخ و برف چهره نشان خواهد داد بار دیگر زبان تاریخ را خواهد گشود . فرش پازیریک شاهدی است بر وجود هنری دیرین و تکامل یافته که در حدود 25 قرن پیش از این در کمال دقت و ظرافت بدست ایرانیان بافته شده است . نقش مایه های بکار رفته در این فرش شباهت بسیار با نقوش دیواره های تخت جمشید دارد و به همین جهت گمان می رود این فرش در زمان پادشاهی هخامنشیان بافته شده است .
فرش دستباف ایران مجموعه ای آمیخته از هنر و صنعت است که حاصل زحمت و تجربه چند هزار ساله هنرمندان گمنامی