خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Becoming Landowners: Entanglements of Custom and Modernity in Papua New Guinea and Timor-Leste

توضیحاتی در مورد کتاب



در سراسر ملانزی، راه‌های ارتباط مردم با زمین توسط فرآیندهای مدرن‌سازی جهانی‌سازی، ساخت دولت‌ها و ملت‌ها، شیوه‌ها و تصورات توسعه، میراث استعمار، و پیچیدگی‌های رویارویی‌های پسااستعماری تغییر می‌کند. استد استدلال می‌کند که مردم ملانزی در حال تبدیل شدن به زمین‌داران هستند، هم به این معنا که این فرآیندهای تغییر شکل‌های روابط مالکیت را وادار می‌کنند، و هم به این معنا که مالک زمین و مالک زمین به هویت‌هایی تبدیل می‌شوند که باید در برابر تجاوز دولت و سرمایه از آنها استفاده شود. در جاهایی که اشکال مرسوم مالکیت زمین از دیرباز غالب بوده و عمیقاً با احساس خود و روابط با دیگران در هم آمیخته است، زمین اکنون به بوته ای تبدیل می شود که بر اساس آن روابط اجتماعی، قدرت و فرهنگ دوباره پیکربندی و تجسم می شوند.

با استفاده از یک رویکرد قوم نگاری چند سایتی، صاحبان زمین تبدیل شدن به این دگرگونی ها در زمین و زندگی را در دو کشور ملانزی بررسی می کند. فصل‌ها بین سواحل و رشته‌کوه‌های داخلی، بین مراکز شهری و روستاهای روستایی حرکت می‌کنند و داستان‌های مردم و مکان‌هایی را روایت می‌کنند که همیشه در موقعیت‌های خاص و خاص قرار دارند، اما در عین حال اشتراکات قدرتمندی در تجربه دارند. اینها شامل یک جامعه مبتنی بر معیشت است که بر اساس میراث استعمار و اشغال در تیمور-لستی دورافتاده شکل گرفته است، روستاییان در پاپوآ گینه نو در برابر عملیات معدنکاری مقاومت می کنند و عوامل دولتی از آن حمایت می کنند، یک شهرک شهری تیمور شرقی که در برابر اخراج توسط دولت-ملت مقاومت می کند. ساکنان امیدوار بودند که نماینده آنها در دوران پس از استقلال، و مردم و گروه‌هایی در هر دو کشور باشند که برای، با، و گاهاً علیه تدوین رسمی ادعاهای خود در مورد زمین و مکان مبارزه می‌کنند. در هر یک از این موارد، اشکال مرسوم و مدرن اتصال به زمین به پیکربندی‌های پیچیده و پویا منتقل می‌شوند که در اینجا به شیوه‌ای نوآورانه به‌عنوان درهم‌تنیدگی عرف و مدرنیته نظریه‌پردازی می‌شوند.

حرکت بین مکان‌ها، مقیاس‌ها و اشکال جمعی متعدد، مالکان زمین، درهم تنیدگی‌ها را به‌عنوان فضاهای دوسوگرایانه عمیق نشان می‌دهد. در اینجا، ساختارهای قدرت به گونه‌ای بی‌ثبات می‌شوند که می‌توانند خود را به کاهش خودمختاری محلی در مواجهه با دولت و سرمایه کمک کنند. در عین حال، بی‌ثباتی قدرت نیز فرصت‌های جدیدی را برای تأیید مجدد آن خودمختاری، و اشکال مرسوم ارتباط با سرزمینی که در آن مستقر است، ایجاد می‌کند.

”