خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Double Paradox: Rapid Growth and Rising Corruption in China

توضیحاتی در مورد کتاب

بر اساس خرد متعارف، افزایش فساد رشد اقتصادی را کاهش می دهد. با این حال، بین سال‌های 1978 تا 2010، حتی در شرایطی که مقامات خزانه‌های دولتی را غارت می‌کردند، رشوه می‌گرفتند، رشوه می‌گرفتند، و اجاره‌بها را با نرخ‌های بی‌سابقه حذف می‌کردند، اقتصاد چین با نرخ متوسط ​​سالانه 9 درصد رشد کرد. در پارادوکس دوگانه، اندرو ویدمن به دنبال توضیح این است که چرا اقتصاد چین با وجود فساد گسترده در سطوح تقریباً دزدسالارانه، اینقدر خوب عمل کرده است. ودمن دریافت که اقتصاد چین توانست از فساد غارتگرانه جان سالم به در ببرد، زیرا فساد تا زمانی که اصلاحات اقتصادی رشد پویا را رها کرده بود، منفجر نشد. فساد نیز تا حد زیادی محصول جانبی انتقال دارایی های کم ارزش شده از دولت به بخش های خصوصی و شرکتی نوظهور و تقلا برای بدست آوردن سودهای بادآورده ناشی از انتقال آنها بود. شاید مهم‌تر از همه، یک کمپین مبارزه با فساد، هرچند ناقص، برای جلوگیری از خارج شدن فساد از کنترل کافی بوده است. با تکیه بر بیش از سه دهه داده‌های چین – و همچنین نمونه‌هایی از تأثیر متقابل بین فساد و رشد در کره جنوبی، تایوان، گینه استوایی، و سایر کشورهای آفریقا و دریای کارائیب، Wedeman هشدار می‌دهد که رشد سریع نه تنها مستلزم ادامه تلاش‌های ضد فساد را بهبود بخشید، اما حقوق مالکیت را نیز تحکیم و تقویت کرد