خرید و دانلود نسخه کامل کتاب El problema de la cabeza

توضیحاتی در مورد کتاب

«دموکراسی بر خنثی کردن تضادهای نسبتاً ضعیف و آزاد استوار است؛ هر گونه تراکم انفجاری [] دوگانگی () را مستثنی می‌کند، کثرت سرها در یک حرکت متمایل به تحقق بخشیدن به خصلت بی‌سر هستی است، زیرا اصل سر، کاهش به وحدت، تنزل امر به خدا». (آسفال شماره 2-3، ژانویه 1937)

تیکون نام یک نشریه فلسفه فرانسوی است که در سال 1999 با هدف «بازآفرینی شرایط جامعه ای دیگر» تأسیس شد. این مجله قبل از انحلال در ونیز در سال 2001 پس از حملات 11 سپتامبر توسط چندین نویسنده ایجاد شد.

تیکون نیز یک مفهوم فلسفی است که از متون منتشر شده در مجله ای به همین نام و نامی که تحت آن کتاب های مختلفی با متون منتخب از نشریه فلسفی منتشر شده است، سرچشمه می گیرد تا یک نویسنده جمعی را تعیین کند. جایی از روحی که این نوشته ها از آن سرچشمه می گیرند.”

درک آوانگاردی از “آوانگارد” وجود دارد، شاهکاری از “آوانگارد” که به هیچ وجه با خود آوانگارد تفاوتی ندارد. بدون این، نمی توان توضیح داد که مقالات، مطالعات، مقالات و تشریفاتی که آنها همچنان موضوع آنها هستند، همواره می توانند همان تصوری را از کار دست دوم و گمانه زنی تکمیلی به جا بگذارند. آن وقت است که فقط تاریخ یک تاریخ نوشته می شود، آنچه مطرح می شود در این مورد و حتی گفتمان است.

نام مجله به دلیل اهمیت زیادی است که سردبیران به مفهوم فلسفی تیکون می دهند. این رونویسی فرانسوی اصطلاح با منشأ عبری Tikkun Olam است، مفهومی که اغلب در یهودیت سنتی استفاده می شود که در سنت کابالیستی و مسیحایی استفاده می شود، که به معنای (در یک زمان) جبران، بازپرداخت و رستگاری است و تا حد زیادی بازیابی می شود. از جمله، تصور یهودیان از عدالت اجتماعی.

فراتر از این دو عنصر، مفهوم تیکون نیز به‌ویژه در عبارت «تیکون» برای تعیین کمیته تحریریه یا یک گروه بزرگ‌تر، اگر نگوییم همه افراد، به کار می‌رود که اعتقادات مشترکی دارند که مجله از کجا منشأ دارد.

تیکون به دلیل سبک شعری و تعهد سیاسی رادیکال خود، با نظریه های موقعیت گرایی و لاتریسم مرتبط است.

تیکون بر محافل رادیکال فلسفی و سیاسی، گروه های موقعیت گرا یا موقعیت گرا، در چپ افراطی، جنبش های سکونت نشین و اتونومیست و همچنین بخشی از آنارشیست ها تأثیر گذاشته است.

تیکون، که نامش بعد معنوی را تداعی می کند، گاهی اوقات در امتداد خطوطی از «متافیزیک انتقادی» توسعه می یابد که به استفاده کاملاً مادی و الحادی از بلاغت مربوط می شود.

تیکون تا حد زیادی تحت تأثیر کار فیلسوف ایتالیایی جورجیو آگامبن، مفهوم امپراتوری توسعه یافته توسط آنتونیو نگری و مایکل هارت، جامعه کنترلی که توسط ژیل دلوز، انجمن Spectacle گای دوبور مورد مطالعه قرار گرفته است، و همچنین از تحلیل قدرت زیستی میشل است. فوکو

«ساختمان گروه بر اساس میل به مبارزه با جامعه به عنوان جامعه اداره می شود، برنامه ای برای رویارویی با آن به عنوان متراکم ترین و محکم ترین ساختاری که سعی می کند مانند سرطان در ساختاری شکننده تر و پست تر مستقر شود، اگرچه به طور غیرقابل مقایسه ای حجیم تر» (کایلو، باد زمستان). آوانگارد یک رژیم سوژه سازی است و به هیچ وجه واقعیتی اساسی نیست.

به عنوان پایانی بر همه اینها، به نظر نمی رسد که تداعی کننده یک نقطه عطف آوانگارد باشد. آسفال، نماد جمعیت بدون رهبر، یکی از این نقاط افراطی را نام می برد. آسفال سعی کرد از شر مشکل سر خلاص شود. آسفال می خواست تمام تحریکات، همه ژست های آوانگارد، چه هنری و چه سیاسی را پاک کند، خود را محو کند و از نوعی کنش «که چیزی جز به تعویق انداختن هستی نیست» صرف نظر کند.