خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Prisoners of the Past: South African democracy and the legacy of minority rule

توضیحاتی در مورد کتاب



فریدمن با تکیه بر آثار مورخ اقتصادی داگلاس نورث و محقق سیاسی اوگاندا، محمود ممدانی، استدلال می‌کند که مشکلاتی که دموکراسی آفریقای جنوبی را در بر می‌گیرد، میراث گذشته است، نه محصول دوران پس از 1994. br>
دموکراسی آفریقای جنوبی اغلب به‌عنوان داستانی از آغازهای درخشان گمراه‌شده در نظر گرفته می‌شود، الگویی که گفته می‌شود در آفریقا رایج است. ادعا می‌شود که توافق توافقی در سال 1994 به سلطه نژادی پایان داد و پایه و اساس یک دموکراسی مرفه را ایجاد کرد – اما سیاستمداران حریص به وعده یک جامعه جدید خیانت کردند.

در زندانیان گذشته استیون فریدمن با زیرکی استدلال می کند که این موضوع ماهیت آفریقای جنوبی معاصر را اشتباه می خواند. فریدمن با تکیه بر آثار تاریخدان اقتصادی داگلاس نورث و متفکر سیاسی محمود ممدانی، نشان می دهد که مشکلات دموکراسی آفریقای جنوبی میراثی از گذشته قبل از 1994 است. حل و فصلی که حاکمیت اکثریت را آغاز کرد، ویژگی های اصلی اقتصاد و جامعه آپارتاید را دست نخورده باقی گذاشت. اقتصاد همچنان میلیون‌ها نفر را از مزایای خود محروم می‌کند، در حالی که سلسله‌مراتب نژادی سرسختانه نشان داده است: آپارتاید بی‌اعتبار است، اما ارزش‌های دوران استعمار قبل از 1948، دوره استعمار بریتانیا، همچنان بر آن حاکم است. بنابراین دموکراسی آفریقای جنوبی از انتخابات آزاد، آزادی‌های مدنی و حاکمیت قانون حمایت می‌کند، اما همچنان الگوهای طرد و سلطه را در گذشته ادامه می‌دهد. سازش های قانون اساسی در سال 1994 که سلطه را دست نخورده باقی گذاشت. این معامله ناقص بود زیرا سازش نه خیلی زیاد، بلکه خیلی کم به همراه داشت. مصالحه شهروندی سیاسی را به همه تعمیم داد، اما هیچ معامله مشابهی در مورد تغییرات اقتصادی و فرهنگی وجود نداشت. فریدمن با استفاده از کار جامعه‌شناس رادیکال هارولد ولپ نشان می‌دهد که تنها مذاکره بر سر یک اقتصاد و جامعه جدید می‌تواند آفریقای جنوبی را از زندان گذشته آزاد کند.