خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Стилистика. Учебник

توضیحاتی در مورد کتاب

М.: Высшая школа، 1977 г. — 334 c.

سبک شناسی که گاهی به آن زبان-سبک شناسی نیز گفته می شود، شاخه ای از زبان شناسی عمومی است. اکنون کم و بیش به طور قطع مشخص شده است. عمدتاً به دو کار وابسته به هم می پردازد: الف) بررسی موجودی رسانه های زبانی خاص که با ویژگی های هستی شناختی خود تأثیر مطلوب گفته را تضمین می کنند و ب) انواع خاصی از متون (گفتمان) که به دلیل انتخاب و ترتیب ابزارهای زبانی با جنبه عملگرایانه ارتباط متمایز می شود. دو هدف سبک‌شناسی به‌عنوان دو میدان تحقیق مجزا به وضوح قابل تشخیص است. فهرست رسانه‌های زبان خاص را می‌توان تحلیل کرد و ویژگی‌های هستی‌شناختی آن‌ها را آشکار کرد، اگر در سیستمی ارائه شود که در آن رابطه مشترک بین رسانه‌ها آشکار شود. اگر مولفه های زبانی آنها در تعامل آنها ارائه شود، می توان انواع متون را تجزیه و تحلیل کرد و در نتیجه وحدت و شفافیت ناگسستنی ساختارهای یک نوع معین را آشکار کرد. انواع متون که از جنبه عملگرایانه ارتباط متمایز می شوند، سبک های کاربردی زبان (FS) نامیده می شوند. رسانه های خاص زبان که تأثیر مطلوب گفتار را تضمین می کند، ابزارهای سبکی (SD) و وسایل بیانی (EM) نامیده می شوند.