خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Dont Die In Bed. The Brief Intense Life of Richard Halliburton

توضیحاتی در مورد کتاب

ریچارد هالیبرتون در دوران بلوغ آمریکا در جهان، یک شورشی نامناسب بود. او نمی‌توانست خود را متناسب با آن آمریکا ببیند، اگرچه او با نگرش به انجام دادنش و اعتقادش به چیزهایی که بهتر خواهند شد، محصول آن بود. با همه اینها، او یک میخ گرد بود که با چیزی جز سوراخ های مربعی که کشورش به او عرضه می کرد، روبرو نبود. او فقط نمی توانست چیزها را آنطور که بیشتر مردم می بینند ببیند. پدر و مادرش از او می خواستند که طبق قوانین بازی کند، یک تنور زندگی کند، و او قوانین را تحقیر کرد، به خصوص عبارت “حتی تنور”. به عنوان یک نویسنده سفر و ماجراجویی. از آنجایی که جرات داشت، با زنان کشاورز در توپکا، کارگران کارخانه در دیترویت، و پسران روزنامه در کلیولند که کتاب‌های او را می‌خریدند، به نماد دوران خود تبدیل شد، که در زمان خود از آملیا ارهارت مشهورتر بود. او افراد زیادی را می‌شناخت که در جعبه‌های مفیدی که جامعه به آن‌ها ارائه می‌داد جای نمی‌گرفتند. پل مونی با او با یک آشغال چینی از اقیانوس آرام عبور کرد. موی استفنز و او در یک هواپیمای دوباله خلبان باز به دور دنیا پرواز کردند. استفنز به عنوان بدلکار در فیلم های هوارد هیوز پرواز می کرد. الی بینهورن آملیا ارهارت آلمانی بود. زن پر زرق و برق پانچو بارنز به عنوان دریانورد در کشتی عازم انقلاب مکزیک قرارداد. او باشگاه سوارکاری Happy Bottom را در صحرای Mojave تأسیس کرد. از دیگر آشنایان می توان به The White Ranee of Sarawak، بیوه لنین، و پیوتر ارماکوف، قاتل تزار و خانواده اش اشاره کرد. هالیبرتون اولین کسی بود که در غرب گزارش داد که واقعاً چه اتفاقی برای خانواده رومانوف افتاده است در حالی که حساب او نادیده گرفته شده است. (اما در سال 1979 الکساندر آودونین آن را تایید کرد.) فهرستی از رویدادهای زندگی او شامل این موارد می شود. او در یک کشتی خارج از ماکائو بود که توسط دزدان دریایی چینی سوار شد. او در یک فیلم ناطق دوران خود بازی کرد. او با پای پیاده از هیمالیا عبور کرد تا از دورافتاده لاداخ بازدید کند. او از طریق صحرا به تیمبوکتو پرواز کرد. او کانال پاناما را به عنوان S.S. Halliburton شنا کرد و برای تناژ خود چند پنی پرداخت کرد. مردی ناآرام، انرژی‌اش او را به جستجوی اوج آدرنالین جدید سوق داد، در حالی که طرف دیگرش آرزوی آرامش و خلوتی را داشت که شب‌ها در جنگل انگکور وات پیدا کرد، جایی که تمدن ویران شده او را به یاد کوتاهی زندگی و غرور انسان می‌اندازد. آرزوها او که مردی مهربان و نیکوکار بود، به راحتی دوستی پیدا کرد و به آنها وفادار ماند و به پدر و مادرش متفکر بود. او هیچ توهمی درباره جایگاهش در حافظه انسان نداشت. او می‌دانست که فراموش می‌شود یا اگر اصلاً به یاد می‌آورند، به‌عنوان نویسنده‌ای که در مهمانی‌های چای زنانه صحبت می‌کرد و در استخری به عمق سه اینچ در تاج محل کبوتر می‌کرد، یاد می‌شد.