خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Faiblesse et force, présidence et collégialité chez Paul de Tarse: Recherche littéraire et théologique sur 2 Co 10–13 dans le contexte du genre épistolaire antique

توضیحاتی در مورد کتاب

در 2 Cor. 10-13، مانند کل مجموعه پولین، استفاده از اول شخص جمع تعجب آور است. پل بین مفرد («من») و جمع («ما»)، گاهی اوقات در یک جمله در نوسان است. در حالی که این ویژگی ادبی هرگز به طور جدی مورد بررسی قرار نگرفته است، این مطالعه در بخش اول به بررسی معانی «ما» در متون یونان باستان از طریق چندین گونه ادبی، از هومر تا دوره هلنیستی می پردازد. بخش دوم، به 2 قرن اختصاص دارد. 10-13، معماری منظم این فصول و نحوه ارائه پیام الهیات کلیدی در مورد ضعف (ἀσθένεια) و قدرت (δύναμις) را نشان می دهد. همچنین وقوع «ما» و «من» در سراسر متن، الهیات زیربنایی دیگری از اقتدار را نشان می‌دهد.

En 2 Co 10–13, mais aussi dans l’ensemble du corpus paulinien, l’utilisation de la première personne du pluriel est surprenante. Paul passe souvent du ‘je’ au ‘nous’, et inversement, parfois dans la même عبارت. Ce trait littéraire n’ayant pas encore été examiné de manière approfondie, la présente étude start par une enquête sur les sens du ‘nous’ dans plusieurs genres littéraires – dont le genre épistolaire – jusél’niquellà he. La seconde party, consacrée à 2 Co 10–13, montre l’architecture soignée de ces chapitres ainsi que la manière dont Paul communique le message théologique sur la faiblesse (ἀσθένεια) et la force (δύναμις). L’alternance des ‘nous’ et des ‘je’ exprime en outre une véritable théologie de l’autorité apostolique.