خرید و دانلود نسخه کامل کتاب تکه هایی از یک کل منسجم

• ما انتظار داریم کسی باشد، چیزی یا نیرویی فراتر از ما تا به ما پرواز را بیاموزد، پرواز از فراز دردها و رنج‌ها. حقیقت این است که قصه پرواز یک قصه قدیمی شکست خورده است.
• پرواز هیچگاه برای ما نبوده و نخواهد بود پرواز داستان پرندگان است ما آدم‌هایی هستیم که بر روی پاهایمان راه می‌رویم و دنیا را با دست‌هایمان لمس می‌کنیم.
• داستان ما دیدن و حس کردن و لمس کردن است. با همین بدن و همین دهن.
• هیچ تپش قلبی در اول رابطه تضمین کننده بقای رابطه نیست.
• حس کردن خوشبختی حس کردن مسیری است که خودمان تلاش می‌کنیم تمامش کنیم. اما موضوع اصلا تمام کردن یا نکردن نیست، موضوع تلاشی است که در مسیر انجام می‌دهیم. این تلاش هر چقدر سخت‌تر باشد و مسیر با چالش‌های بیشتری همراه باشد احساس خوشبختی عمیق‌تر خواهد بود، مخصوصا اگر بتوانیم مسیر رابه پایان برسانیم.
• در اندوه، جهان سنگین می‌شود و زمان کند می‌گذرد اما در نهایت گذر می‌کند. در سالگردها و ماه‌های مشخصی که در آن اتفاق‌های تلخی رخ داده ما اندوه و اضطراب را دوباره تجربه خواهیم کرد. چون بدن به صورت ناهشیار نزدیک شدن تداعی زمانی خاص را متوجه می‌شود نزدیک شدن به سالروزی تلخ. به همین علت در نزدیک شدن به سالگردهای تلخ از حضور اندوه نا امید نشوید.
• غم و اضطراب می‌آید و بعد از چند روز می‌رود و هر سال این اندوه قابل تحمل‌تر می‌شود.
• صمیمیت یعنی درک کردن و حس کردن یک فرد با تمام وجود و بدون هیچ قضاوت و مقایسه‌ای، یعنی حضور داشتن در سکوت. این یعنی رشته‌ای باریک و نازک از صمیمیت که در لحظه‌ای کوتاه ایجاد می‌شود. آنچه رابطه را سالم نگه می‌دارد تکرار همین صمیمیت‌های کوتاه مملو از حضور و مشاهده است. در واقع همین صمیمیت‌های کوتاه و ساده، رابطه را عمیق و معنادار می‌کند و می‌تواند مرهمی بر تنهایی درونی ما باشد.
• ما برای قبول اینکه باید با بعضی آدم‌ها، موقعیت‌ها و شرایط خداحافظی کنیم به زمان احتیاج داریم، زمان باید بگذرد. ذهن ما باید هزاران داستان متقاعد کننده بسازد تا آرام آرام به لحظه خداحافظی نزدیک شویم. به هر حال چه تصمیم بگیریم چه همچنان خودمان را معلق نگه داریم، لحظه‌های خداحافظی فرا می‌رسند. امروز اگر نه چند سال دیگر. حقیقت این است که فرار کردن کمکی به ما نمی‌کند. در خداحافظی‌ها دردی وجود دارد، دردی پنهان، اصلا مگر می‌شود خداحافظی دردناک نباشد؟ اگر خیلی وقت است که متوجه شده‌ایم به خداحافظی خاصی نزدیک شده‌ایم بهتر است خودمان را گول نزنیم، بهتر است درد را به رنج تبدیل نکنیم.
• با معلق نگه داشتن و فرار کردن شاید زمان خداحافظی را به تعویق بیندازیم اما رنج را بزرگ‌تر خواهیم کرد.

نویسنده کتاب تکه هایی از یک کل منسجم

نویسنده کتاب پونه مقیمی متولد سال 1361 روانشناس و روانکاو است. او تحصیلات خود را در رشته روانشناسی بالینی و در مقطع کارشناسی ارشد تکمیل کرده است و در حال حاضر با مرکز مشاوره تارا همکاری می‌کند. وی در خصوص مسائل روانشناسی، زیبا و بی پیرایه می‌نویسد و تنها بودن را نقص نمی‌داند. تلاشش برای بالندگی و رشد و تغییر نگرش افراد است. نوشته‌های پونه مقیمی در صفحه اینستاگرامش نمونه یادداشت نویسی برای کتاب نویسی است. او با شعار «تنها بودن نقص نیست» فعالیت می‌کند و اکثر نوشته‌هایش در این صفحه حول محور همین جمله می‌چرخد. از دیگر سوابق تحصیلی و حرفه‌ی پونه مقیمی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی بالینی
• دارای مدرک روان درمانی روایت درمانی از دانشگاه اوترخت با بورسیه تحصیلی
• دارای مدرک پیشگیری، تشخیص و درمان اختلال استرس پس از سانحه از هلند با بورسیه تحصیلی
• دارای مدرک درمانگری روان پویشی کوتاه مدت
• کارشناس روانشناسی شبکه رادیویی سلامت، برنامه داستان‌ها و آدم‌ها در سال 1395