خرید و دانلود نسخه کامل کتاب In the Shadows of Truth_The Polarized Family

توضیحاتی در مورد کتاب

این کتاب بر نقش های اخلاقی والدین تمرکز دارد.

Kansiime به این می پردازد که چگونه خانواده ها به دلیل شرایط محیطی دو قطبی شده اند
عوامل موثر بر والدین و فرزندان خانواده ها در سایه زندگی می کنند
از واقعیت ها در حالی که به نظر می رسد زندگی به طور عادی در جریان است، در پشت صحنه،
اتفاقات بدتری در میان کودکانی که در زیر خانه زندگی می کنند رخ می دهد
با پدر و مادر خود، دانسته یا ندانسته یک سقف. واقعیت ها
تجربه در خانواده ها تحت الشعاع شکم والدین قرار گرفته است.
به نام کار و تحصیل فرزندان و اینها باعث دوقطبی شدن زندگی خانوادگی شده است.
نویسنده در این کتاب به واقعیت های پنهانی می پردازد که توسط
افرادی که بیشتر وقت خود را در محل کار و کمتر در خانه می گذرانند، در حالی که
کودکان زمان زیادی را در مدرسه و بعداً با کارگران خانه می گذرانند. که در
در طول این دوره طولانی جدایی، کودکان با معلمان مدرسه، همسالان و کارگران خانه صمیمی می شوند که در مقایسه با آنچه با والدین خود می گذرانند، ساعات بیشتری با آنها می مانند. والدین دانسته یا ندانسته فضای زیادی ایجاد کرده اند
که از طریق آن فرزندان آنها چیزهایی را یاد می گیرند که بر آنها تأثیر منفی می گذارد
تا آخر عمرشان بنابراین نویسنده بیشتر موارد را نسبت می دهد
جنبه های منفی زندگی که در خانواده ها تجربه می شود
روندهای فعلی که در آن والدین و فرزندان بر اساس کار و
دوران مدرسه. اینها والدین را از ایفای نقش خود محروم کرده اند و حتی
وقت خود را به عنوان والدین با فرزندان خود اختصاص دهند. در نتیجه والدین
مسئولیت ها به معلمان و کارگران خانه منتقل شده است. همه آنها
کودکان می‌دانند و انجام می‌دهند، از منابع رایج دیگری به جز از منابع دیگر می‌آیند
والدین آنها. او آنها را “جهانی” می نامد که در آنها هر جهان به عنوان دیده می شود
تاثیر گذاشتن روی بچه ها زمانی که فرزندان در آن دنیاها می گذرانند بیشتر از زمانی است که با والدین خود می گذرانند و
بنابراین تأثیر تأثیرگذاری بیشتر از والدین است. اشاره می کند
که حتی زمانی که والدین در دسترس هستند، تمایل دارند وقت خود را صرف آن کنند
تلویزیون، رادیو یا روزنامه‌های خبری و به نظر می‌رسد علاقه‌ای به فرزندانشان ندارند
نگرانی ها. گاهی باعث از دست دادن اعتماد فرزندان به والدینشان می شود
و مشکوک شدن به نگرش های غیر پاسخگو نسبت به نگرانی هایشان.
آنها روابط قطبی ایجاد می کنند.
توصیه ای که نویسنده ارائه می کند این است که والدین نباید چنین تصور کنند
نگرانی های فرزندانشان در مدرسه یا خانه داران حل می شود
بدون اینکه بدانند هر دنیایی از تجربیات آنها متفاوت است
بر خلاف هنجارهای خانواده است و رفتارهای متفاوتی از خود بروز می دهد که بعداً
در تضاد با هنجارهای خانواده و سرایت به جوامع گسترده تر. او
می گوید با وجود همه اینها، والدین تمایل دارند وانمود کنند که فرزندانشان
عاری از اعمال بد هستند، اما حقیقت این است که بسیاری از چیزها اتفاق می افتد-
پشت پرده، نه از آجر و پارچه،
اما از غفلت، جهل و تظاهر. در آن
موردی پیدا می شود که کودکان زندگی می کنند و کارهایی انجام می دهند
کمتر شناخته شده و درک شده توسط والدین خود، حتی زمانی که والدین
آگاه باشند که فرزندانشان به شدت تحت تاثیر قرار گرفته و بد رفتار می کنند،
به جای کمک به آنها، از آنها محافظت می کنند تا از موقعیت والدین خود در برابر کسانی که از رفتارهای آنها راضی نیستند محافظت کنند. از طرفی، بچه‌ها سعی می‌کنند از والدین خود پنهان شوند، انگار هیچ اتفاقی نمی‌افتد، اما در زیر همان سقف و در مدارسی که به آنها اعتماد دارند، چیزهای زیادی در حال رخ دادن است و وقتی والدین متوجه می‌شوند، این اتفاق می‌افتد.
برای درست کردن آنها خیلی دیر است.
بنابراین این کتاب بر نقش های اخلاقی والدین تمرکز دارد. این بسیار است
نمایش اخلاقی خانواده متحرک که والدین را می سازد و به آنها کمک می کند
در مورد کاری که انجام می‌دادند بدون اینکه بدانند دوباره فکر می‌کنند
خانواده و آینده فرزندانشان را «کشتند».
من به شدت به والدین و کسانی که قصد بزرگ کردن دارند توصیه و دعوت می کنم
خانواده ها در آینده این کتاب متحرک را با مثال های متعدد بخوانند که
تجربه زندگی واقعی را به تصویر بکشید تا از پاسخگویی محافظت کنید
برای ناکامی های فرزندانشان در زندگی دوست دارند. کودکان نیز تشویق می شوند
آن را بخوانید تا در برابر تأثیرات «بسیاری» به شما کمک شود
دنیاها» در اختیار آنهاست. این کتابی است که به اکثر والدین کمک می کند و
بچه ها ببینند بین آنها چه اتفاقی افتاده است و بتوانند
جایی را تنظیم کنید که همه چیز آنطور که باید پیش نمی رفت.
بنابراین من این نمایش اخلاقی را به خانواده ها و افراد توصیه می کنم
مانند کارگران خانه و مدارس به عنوان ابزاری برای فرزندپروری مسئولانه