خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Killing Animals

توضیحاتی در مورد کتاب

گرچه اغلب آشکارا به آن اذعان نمی‌شود، اما قتل بسیار رایج‌ترین شکل تعامل انسان با حیوانات است. انسان ها حیوانات را برای غذا، برای لذت، پوشیدن و حتی به عنوان اعمال مذهبی می کشند، با این حال، علیرغم فراگیر بودن این کشتار، تجزیه و تحلیل این عمل عموماً در حوزه انحصاری حامیان حقوق حیوانات باقی مانده است. کشتن حیوانات با گرد هم آوردن بینش محققان با پیشینه های مختلف در علوم انسانی، از جمله تاریخ هنر، مردم شناسی، تاریخ فکری، فلسفه، مطالعات ادبی و جغرافیا، اصلاحی برای این تمرکز محدود ارائه می دهد. با كشتن كه بيان نهايي قدرت انسان بر حيوانات است، اين مقالات پيچيدگي اين پديده را با كاوش در تنوع خارق‌العاده در اعمال كشتار و تنوع گسترده معاني مرتبط با آن‌ها نشان مي‌دهند. آنها جنبه هایی از نقش حیوانات در جوامع بشری را از قرن هفدهم تا امروز بررسی می کنند: جلوه های فرهنگی آنها و چگونگی بازنمایی آنها. حیوانات وحشی و ولگرد; مرگ حیوانات در هنر، ادبیات و فلسفه؛ و حتی حیواناتی که خودشان قاتل انسانها می شوند. در حالی که بسیاری از مجموعه‌ها به‌عنوان مجموعه‌ای از مقالات کنفرانس برنامه‌ریزی‌شده جداگانه‌ای که تنها توسط فیات سرمقاله جمع‌آوری شده‌اند، سرچشمه می‌گیرند، مقالاتی که شامل کشتن حیوانات می‌شوند، از آغاز به‌عنوان بخش‌هایی از یک کل بزرگ‌تر در نظر گرفته می‌شوند. نتیجه یک کار فوق‌العاده مشترک و بین رشته‌ای است که شامل هشت فصل به‌صورت جداگانه و یک مقدمه نوشته شده جمعی است. با این حال، این گروه به جای تلاش برای ایجاد یک درک اخلاقی واحد از دیدگاه‌های متنوع خود، در عوض نشان دادن ارزش مطالعه آکادمیک گسترده‌تر از جایگاه حیوانات در تاریخ بشر است. نتیجه گیری در مورد کشتن حیوانات به شکل یک بحث در میان هشت مشارکت کننده انجام می شود که هر کدام به موضوعاتی که قبلاً در کتاب مطرح شده است بسط می یابد.

گروه مطالعات حیوانات متشکل از دانشمندان بریتانیایی زیر است: استیو بیکر (تاریخ هنر، دانشگاه مرکزی لنکاوی). جاناتان برت (پژوهشگر مستقل)؛ دایانا دونالد (تاریخ هنر، دانشگاه متروپولیتن منچستر)؛ اریکا فاج (مطالعات ادبی و فرهنگی، دانشگاه میدلسکس)؛ گری ماروین (انسان شناسی اجتماعی، دانشگاه روهمپتون)؛ رابرت مک کی (ادبیات، دانشگاه شفیلد)؛ کلر پالمر (فلسفه و مطالعات محیطی، دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس)؛ و کریس ویلبرت (جغرافیا، دانشگاه آنگلیا راسکین).