خرید و دانلود نسخه کامل کتاب O ódio à democracia

توضیحاتی در مورد کتاب

این تصویر کتاب الکترونیکی نیست، azw3 رسمی است)

ژاک رانسیر، یکی از مهم‌ترین فیلسوفان عصر ما، در این مقاله کوتاه و پرقدرت، که در سال 2005 در فرانسه منتشر شد، خواننده را در طول تاریخ نقد دموکراسی می‌برد تا آن را در هسته سیاسی زمان حاضر قرار دهد. ، به دنبال روشن کردن آنچه در مورد احساسات ضد دموکراتیک چیزی جدید و آشکار وجود دارد، جلوه ای به قدمت مفهوم دموکراسی. به این ترتیب، رانسیر قدرت براندازی آرمان دموکراتیک و مراد از سیاست را بازنگری می‌کند تا خصلت قاطع ایده‌اش را بیابد.

این کتاب به زبان پرتغالی توسط Boitempo Editorial در لحظه ای منحصر به فرد در سیاست برزیل منتشر شده است، در چارچوب یک سناریوی انتخاباتی غافلگیرکننده که شور و نشاط اجتماعی سال های اخیر را خلاصه می کند و در تظاهرات اجتماعی ژوئن 2013 با شدت بیشتری آشکار شد. در رابطه با بحث رو به رشد در مورد مشارکت و نمایندگی مردمی، دموکراسی مستقیم و تمایل به سیاست به معنای چیزی بیش از انتخاب بین الیگارشی های قابل تعویض است. «دقیقاً این رد سلسله مراتب است که از خواندن این کتاب اثر ژاک رانسیر حاصل می شود که در پرتو کلاسیک ها و تجربه فرانسوی و جهانی، ادامه کار همیشه تجدید شده و بی پایان برای تیز کردن لبه دموکراسی»، فیلسوف رناتو جانین ریبیرو در متن ابتدای کتاب می گوید.

رانسیر با روایتی که به دلیل فرهیختگی و فقدان محبت مطلق خود برجسته است، تحلیلی به موقع از تضادهای دولت‌های دموکراتیک انجام می‌دهد و بر اساس یک بیانیه بحث‌برانگیز از نظام نمایندگی فعلی انتقاد می‌کند: «ما در دموکراسی‌ها زندگی نمی‌کنیم. ما در حاکمیت قانون الیگارشی زندگی می کنیم، در یک سیستم تحسین برانگیز که به قوی ترین اقلیت این قدرت را می دهد که بدون مزاحمت حکومت کنند».

در این زمینه، نفرت از دموکراسی خود را به عنوان نفرت از مردم و آداب و رسوم آنها – جامعه‌ای که به دنبال برابری، احترام به تفاوت‌ها و حقوق اقلیت‌ها است – نشان می‌دهد و نه نهادهایی که مدعی تجسم قدرت مردم هستند. تنفری که به گفته رانسیر، طرفدار این است که «دولت دموکراتیک زمانی بد است که به خود اجازه می‌دهد توسط جامعه‌ای دموکراتیک که می‌خواهد همه برابر باشند و به همه تفاوت‌ها احترام گذاشته شود، فاسد شود. از سوی دیگر، زمانی خوب است که افراد بی تفاوت جامعه دموکراتیک را برای دفاع از ارزش های تمدن به انرژی جنگ بسیج کند.

سخنگویان این نفرت، مدافعان نظم مشروع و حق قدرت برای کسانی که مقدر شده‌اند یا توسط قدرت‌هایشان انتخاب شده‌اند، در همه کشورهایی که خود را دولت‌های دموکراتیک اعلام می‌کنند، ساکن هستند. رانسیر می گوید، اما بحران تمدنی است که جامعه و دولت را از طریق آن تحت تأثیر قرار می دهد.

با این حال، اختلاف برای اجماع باز است. از نظر رانسیر، با این درک آغاز می شود که دموکراسی بر هیچ ماهیت چیزها مبتنی نیست و هیچ شکل نهادی آن را تضمین نمی کند. یا همانطور که جانین ریبیرو توضیح داده است: “دموکراسی نه یک دولت تمام شده و نه یک وضعیت تمام شده امور است؛ بلکه در گسترش مداوم و متضاد زندگی می کند؛ به طراحی نهادها، یا به حکومت پذیری، یا به بازی خلاصه نمی شود. از احزاب، اما این چیزی است که از پایین می آید، از آنجایی که یونانیان به عنوان تلاش وقیحانه مردم برای حمله به فضایی که متعلق به بهترین آنها، مافوق آنها بود، تحقیر شده است.»