خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Religions, Values, and Peak-Experiences (Compass)

توضیحاتی در مورد کتاب

آبراهام مزلو (1908-1970) روانشناس آمریکایی بود که بیشتر به خاطر مفهوم سازی «سلسله مراتب نیازهای انسانی» و «خودشکوفایی» شهرت داشت. او (همراه با کارل راجرز) بنیانگذار انسان گرایی یا روانشناسی “نیروی سوم”.

او در مقدمه نسخه 1970 می گوید: «از زمانی که این کتاب برای اولین بار نوشته شد، آشفتگی های زیادی در جهان وجود داشته است و بنابراین، چیزهای زیادی برای یادگیری وجود داشته است. که آنها مکمل های مفیدی برای پایان نامه اصلی کتاب هستند… دین سازمان یافته، کلیساها، در نهایت ممکن است دشمنان اصلی تجربه دینی و تجربه دینی شوند. این یک تز اصلی این کتاب است. “اکنون فکر می کنم که کتاب نسبت به فردگرایانه بیش از حد نامتعادل بود و برای گروه ها، سازمان ها و جوامع بسیار سخت بود. حتی در این شش یا هفت سال اخیر ما آموخته ایم که سازمان ها را لزوماً بوروکراتیک تصور نکنیم… اگر من بودم. اگر هم کتاب و هم سخنان من در این مقدمه را در چند کلمه خلاصه کنم، اینگونه می گویم: انسان طبیعتی متعالی و متعالی دارد و این بخشی از ذات اوست، یعنی طبیعت بیولوژیکی او به عنوان عضوی از یک گونه. که تکامل یافته است.

در اینجا چند نقل قول از کتاب آمده است:

«مذاهب عالی… گرایش دارند… حق وجودی خود را بر تدوین و ابلاغ این تجربه یا وحی اصیل عرفانی از پیامبر تنها به توده انسان ها به طور کلی تکیه می کنند. اما اخیراً شروع شده به به نظر می‌رسد که این «مکاشفه‌ها» یا اشراق عرفانی را می‌توان تحت عنوان «تجربه‌های اوج» یا «خلسه‌ها» یا «تجربیات متعالی» که اکنون مشتاقانه توسط بسیاری از روان‌شناسان مورد بررسی قرار می‌گیرد، قرار گیرد.» (فصل سوم).
“(الف) هر آموزه ای از فسق ذاتی انسان یا هرگونه بدگویی از طبیعت حیوانی او به راحتی منجر به تعبیری فراانسانی از خوبی، قداست، فضیلت، ایثار، نوع دوستی و غیره می شود. از درون طبیعت انسان توضیح داده شود — و توضیح داده شود که باید باشند — آنها باید از خارج از طبیعت انسانی توضیح داده شوند.» (فصل پنجم)
“به هر حال باید به خاطر داشته باشیم که همه این اتفاقات در حقیقت اسرار هستند. حتی اگر میلیون ها بار اتفاق بیفتند، باز هم راز هستند. اگر احساس خود را نسبت به امر اسرارآمیز از دست بدهیم یا چیزهای بیهوده را از دست بدهیم، اگر حس خود را از دست بدهیم. هیبت، از فروتنی، از لال شدن، اگر حس خوشبختی خود را از دست بدهیم، ظرفیت انسانی بسیار واقعی و اولیه را از دست داده ایم و به همین دلیل کاهش یافته ایم.» (پیوست اول)