خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Unfamiliar methods. Blumenberg and Rorty on metaphor

توضیحاتی در مورد کتاب

مقاله منتشر شده در «Qui Parle» — 2000 — Vol. 12 — شماره 1 پایان طبیعت (بهار/تابستان) — ص 77-103.

در بررسی ترجمه انگلیسی The Legitimacy of the Modern در سن، ریچارد رورتی کار عظیم هانس بلومنبرگ را به عنوان اثباتی از عمل گرایی تحسین می کند. برای رورتی بلومنبرگ مفهوم مثبتی از مدرنیته فلسفی به عنوان یک کار عملگرایانه که توسط قهرمان عملگرا فرانسیس بیکن افتتاح شد، بازیابی می کند. اگرچه ممکن است تعجب آور نباشد که رورتی ستایش خود را از این اثر بر اساس دفاع عملگرایانه بلومنبرگ از روشنگری ارائه کند، اما هدف او بیش از صرفاً خودخواهانه است. در واقع این استدلال که پروژه بلومنبرگ در مواقعی به صراحت عمل گرایانه است، اینکه عقلانیت مشخص کننده عصر مدرن، به تعبیر رورتی، به عنوان یک «انتخاب عمل گرایانه در میان ابزارهای موجود» مشروعیت می یابد، کاملاً نادرست نیست. اهمیت عمل گرایی در بلومنبرگ. شاید بتوان کار را در چارچوب پروژه استعاری او به بهترین نحو درک کرد. استعاره‌شناسی که در اصل در اثر سال 1960 خود به‌عنوان «روش فرعی برای تاریخ مفاهیم [Begriffsgeschichte]» مفهوم‌سازی شد، مدلی عمل‌گرایانه از تاریخ فکری را پیش‌فرض می‌گیرد که بر اساس آن نه تنها مفاهیم، ​​بلکه تأثیرات فلسفی نظام‌ها نیز پدیدار می‌شوند. بر این اساس، زبان فلسفی بر پایه‌های بلاغی آنچه که بلومنبرگ از آن به عنوان «استعاره‌های مطلق» یاد می‌کند، ظهور می‌کند، چهره‌های اولیه‌ای که ساختار فرعی اندیشه را تشکیل می‌دهند و در عین حال در برابر ترجمه به منطق مقاومت می‌کنند. در این اثر اولیه، بلومنبرگ استعاره را به عنوان ابزاری توصیف می‌کند که ذهن انسان از طریق آن در تلاش برای خلق تاریخ خود از میان حدس‌ها و پیش‌بینی‌های تخیل خود، از خود جلو می‌زند.6 یک دهه بعد، در «رویکرد انسان‌شناختی» خود. بلومنبرگ در رابطه با اهمیت معاصر بلاغت در سال 1971، با تعریف انسان به عنوان یک «Mangelwesen»، موجودی با کمبودها، که همزمان از حقیقت بریده شده و در عین حال مجبور به عمل در جهان است، این شتاب بلاغت را در یک زمینه انسان شناختی قرار می دهد. . در چنین وضعیت ناپایداری، بلاغت به وسیله ای عمل گرایانه برای پرداختن و جبران نارسایی عقل انسانی تبدیل می شود. همانطور که بلومنبرگ بیان می کند، “شکلی از عقلانیت خود را نشان می دهد – راهی عقلانی برای کنار آمدن با موقتی بودن عقل”.