خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Buddhist Dead: Practices, Discourses, Representations

توضیحاتی در مورد کتاب

در آموزه‌ها، اعمال و نهادهای خود، بودیسم در اشکال مختلف آسیایی‌اش به طور مرکزی به مرگ و مردگان توجه داشته است – و همچنان به آن ادامه می‌دهد. با این حال، به طرز شگفت انگیزی، «مرگ در بودیسم» توجه پژوهشگران پایدار چندانی را به خود جلب کرده است. مردگان بودایی اولین بررسی مقایسه ای این موضوع را در میان فرهنگ های عمده بودایی هند، سریلانکا، چین، ژاپن، تبت و برمه ارائه می دهد. مقاله‌های فردی آن، که طیفی از روش‌ها را نشان می‌دهد، مجموعه‌ای غنی از شیوه‌های سنتی بودایی را برای مردگان و در حال مرگ روشن می‌سازد. گفتارهای پیچیده اما اغلب متناقض در مورد مرگ و مردگان در متون بودایی. و بازنمایی های متنوع مردگان و زندگی پس از مرگ که در هنر تشییع جنازه بودایی و ادبیات عامه یافت می شود.

شکل الگوی بودای تاریخی، مرگ او، نماد تشییع جنازه او، و رابطه او با ناپاکی مردگان مورد بررسی قرار می گیرد. در مقالات آغازین جان اس. استرانگ و گریگوری شوپن. مرگ متخصصان برجسته بعدی، به تبعیت از الگوی بودا، و اهمیت آنها برای جوامع بودایی توسط کویچی شینوهارا، ژاکلین I. استون، رائول برنبام، و کورتیس آر. شفر بررسی شده است. یک مقوله دراماتیک و اغلب بحث برانگیز از مرگ نمونه، یعنی «تسلیم شدن بدن» یا خودکشی بودایی، توسط جیمز بن و دی. مکس مورمن بررسی می‌شود. برایان جی. کوواس، جان کلیفورد هولت و متیو تی کاپستاین با حرکت از استادان مشهور به تمرین‌کنندگان و جانبازان معمولی، موضوع «مرده‌های معمولی» و روابط صمیمی‌ای را که اغلب بین آن‌ها و کسانی که هنوز زنده‌اند ادامه دارد، مطرح می‌کنند. در حالی که هنک گلاسمن، مارک رو، و جیسون آ. کاربین، شیوه‌های تشییع جنازه بودایی را روشن می‌کنند و به مکان‌های فیزیکی و اجتماعی مردگان بودایی می‌پردازند.

این مجموعه مهم فراتر از رویکردهای عمدتاً متن و آموزه‌محور است که ویژگی‌های یک دوره قبلی را مشخص می‌کند. نسل دانش بودایی است و رفتار خود را با مرگ به فرهنگ آیینی، عبادی و مادی گسترش می‌دهد. بینش‌های بنیادی آن هم از نظر فرهنگی و هم از نظر تاریخی مبتنی است و در عین حال مبنایی برای گفت‌وگوهای تطبیقی ​​بیشتر درباره مرگ بین دانشمندان بودایی و دیگر سنت‌های دینی ارائه می‌دهد.