خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Case for Islamo-Christian Civilization

توضیحاتی در مورد کتاب

حکمت متعارف معتقد است که اختلافات بین اسلام و مسیحیت آشتی ناپذیر است. ریچارد دبلیو. بولیت، محقق برجسته خاورمیانه با این نظر مخالف است، و در این کتاب تازه و تحریک‌آمیز، به زیر لفاظی‌های نفرت و سوء تفاهم نگاه می‌کند تا دیدگاه‌های غالب – و گمراه‌کننده – درباره تاریخ اسلام و «برخورد تمدن‌ها» را به چالش بکشد. «این جوامع خواهر و برادر همزمان شروع می‌شوند، مراحل رشد یکسانی را طی می‌کنند و با چالش‌های درونی مشابهی مواجه می‌شوند. با این حال، همانطور که مسیحیت ثروتمند و قدرتمند می شود و کمتر در زندگی روزمره اهمیت می یابد، اسلام در سرتاسر جهان موفقیت می یابد اما از نظر ثروت و قدرت عقب می ماند. مدرنیزاسیون در قرن نوزدهم نیروهای سکولار را به ارمغان می آورد که دین را در زندگی سیاسی و عمومی به حاشیه می راند. در دنیای مسیحی، این به سادگی روندی را که از قبل آغاز شده بود، پیش می برد. در خاور میانه این امر باعث به وجود آمدن حکومت های مستبدی می شود که همچنان به سلطه خود ادامه می دهند. بولیت استدلال می‌کند که در آغاز دهه 1950، سیاست‌گذاران آمریکایی جهان اسلام را نادرست خواندند و به جای تمرکز بر نارضایتی فزاینده علیه دولت‌های غیرمحبوب، تنها یک مجمع برای اصلاحات لیبرال و دموکراتیک در آن دولت‌ها دیدند. با ترویج شعارهایی مانند «برخورد تمدن‌ها» و «چه اشتباه شد»، آمریکایی‌ها تا امروز به اشتباه خواندن جهان اسلام و از دست دادن فرصت تمرکز بر زمینه‌های مشترک برای ایجاد صلح پایدار ادامه می‌دهند. این کتاب دیدگاه تازه‌ای درباره روابط آمریکا و مسلمانان ارائه می‌کند و زمینه‌های فکری را برای کمک به ساختن آینده‌ای صلح‌آمیز و دموکراتیک در جهان اسلام فراهم می‌کند. مانند ماتیوس اسلام، اسلام هانتینگتون فراتر از رستگاری است. فشار فکری پروتستان آمریکایی که هر دو وارث آن هستند، همان جمله خودپسندانه و صریح «دیگری» را علیه اسلام اعلام می کند که پروتستان های آمریکایی زمانی به کاتولیک ها گفتند. و یهودیان.”درباره “چه اشتباهی رخ داد””این ایده که مردم خاورمیانه زمانی هدف شبیه شدن به اروپا را پذیرفتند و امیدوار بودند که با پذیرش ایده ها و نهادهای اروپایی روزی همه ارزش های لیبرال ما را تجربه کنند. تشخیص در اروپای امروز بی معنی است. این یک نتیجه تاریخی را برای خود اروپا فرض می کند که هیچ کس حتی در اروپا نمی توانست پیش بینی کند. به نظر می رسد عراق پس از جنگ به جای روسری و آخوندهای عمامه دار، بیسبال، هلو کیتی و الویس را شبیه به بیسبال، و جعل الویس در پس ذهن خود دارند… ما نیز مانند مبلغان روز آخر، می خواهیم مسلمانان ما را دوست داشته باشند، نه فقط به خاطر آنچه می توانیم ارائه دهیم. در راه یک جامعه فناورانه، اما برای آنچه که هستیم — برای ارزش هایمان. اما ما از پذیرفتن اندیشه دوست داشتن آنها به خاطر ارزش‌هایشان خودداری می‌کنیم.”درباره کاستی‌های ایدئولوژیک اسلام” جیم جونز، دیوید کورش و مایر کاهانه مسیحیت و یهودیت را در نگاه غرب متمدن نشان نمی‌دهند، اما همین چشم‌ها مستعد هستند. برای دیدن اسامه بن لادن و ملا محمد عمر به‌عنوان نمونه‌ای از اسلام. “درباره مطالعات خاورمیانه” بنیان‌گذاران مطالعات خاورمیانه توصیه‌هایی را که بر اسلام معاصر تمرکز می‌کنند نادیده گرفتند و در عوض بر خاورمیانه‌ای‌هایی که سعی می‌کردند مانند غربی‌ها عمل کنند، تمرکز کردند. تعداد زیادی از اینها وجود نداشت، همانطور که تعداد زیادی از نوکیشان وجود نداشت، اما این اعتقاد قوی بود که آن چند نفر پیشگام در آوردن مدرنیته غربی به منطقه خواهند بود… افرادی که ما به عنوان عوامل مدرنیته از آنها حمایت می کردیم. ظالم شدند.» (جلد 38، 2006)