خرید و دانلود نسخه کامل مقاله کامل مهارتهای روانشناسی

مقاله کامل مهارتهای روانشناسی

مهارت از بین بردن تردیدها
تعریف:
انسان ها برای تغییرات نیاز دارند ابتدا خود را بشناسند، در صفات مذموم خود را بشناسند و بپذیرند که موجودی مذموم هستند تا بتواند در رفع زمام خود، موفق باشند و سپس در مرحله‌ی بعدی با ثبات و استحکام قدم در راه گذاشته، با عزمی استوار، تیشه به ریشه‌ی صفات ناپسند خود بزنند. شاید بتوان تردید را شوم ترین و بدترین پدیده‌ی روانی داشت و از طرفی مهارت بدست آوردن تثبیت را بزرگترین مهارت داشت: تثبیت ها، زمینه های تغییرات و دگرگونی هاست.
سوم 491-488
تردیدها اضطراب آورند، و اضطرابات، پریشانی و پژمردگی می آورند.
اول 1457-1456
تردیدها، وسوسه‌ی شیطانی است، در نتیجه همان گونه که نباید به وسوسه‌های شیطانی توجه کرد، به تردیدها هم نباید توجه نشان داد:
پنجم 163-161
شک و تردید، می تواند وسوسه باشد، از طرفی عاملی برای جهت وجود یافتن و کاوش است و از طرفی دیگر می تواند مخرب باشد و انسان را از هر جواب و کاوشی بازدارد. و این امر به زمینه های درونی انسان بر می گردد
بدین معنی که اگر شک و تردید را عاملی برای یافن و دانستن قرار دهد همیشه در تکامل و پیشروی خواهد بود و اگر این شک و تردید مابقی باشد که هر چه را می داند، بر اساس شک خود، باطل بداند و بدنبال یافتن درست و درستی‌ها نرود ویرانگر و نابود کننده است. پس رشک و تردیدی تواند اساس ایمان باشد، ایمان واقعی به نظر مولانا به شک و تردید می تواند یک عمل مستمر و پوینده باشند.
شک و تردید فقط برای انسانهای معمولی نیست، حتی اولیاء و مقربین هم به شک و تردید دچار می شوند، اما تفاوت رویکرد این دو انسان، به علت قرار گرفتن در دو وادی و مرحله‌ی مختلف است. به طور کلی می توان گفت شک همیشه برانگیزاننده است و محرک و مشوق به دانستن و یا طرد کردن و ابطال دانسته های پیشین، پس شک همیشه می تواند پیش برنده باشد، حتی اگر باعث شود که انسان به خوانده ها و شنیده ها نیز، به طور کامل اعتماد ننماید، باز هم سازنده خودهد بود زیرا باعث می شود در همان یافته ها، عمیق تر بنگرد و تحلیل و تجزیه نماید:
اول 1460-1459
مهمترین مواردی که مولانا درباره‌ی شک و تردید عنوان می کند عبارتند از:
– شک عقبه راه حق و زمینه ساز یأس و تنهایی است. (3 : 493-488)
– پرهیز از سئوال و جواب و اعتراض، زیرا پرسشگری حجاب اندیشه‌ی آدمی است (همان، 1876-1847)
– تنها زداینده شک و تردید ایمان آوردن و یقین به امور نفسی است. (همان، 45-39)
– مولانا سه اصل را عامل گرایش به شک و تردید می داند: دم غنیمتی، یأس گرایی و لجاجت (همان، 95-4786)
– انسان نباید به امور مافوق ادراک خود با تردید بنگرد، این تردید حاصل عجز انسان از ادراک ماهیت و حقیقت هستی است. (همان، 57-3635)
تردید مادر انسان مانع از ابتکار عمل می شود افراد تردید کننده دارای توقعاتی سطح پایین در مورد تجارب لذت بخش و موفقیت آمیز هستند. آنها میل دارند تعاملات اجتماعی را تنش زا تفسیر می کنند و به آینده امیدوارانه نگاه نمی کنند. افراد تردید کننده دارای احتیاطی بیش از حد لازم هستند. بنابراین از عبارات خود تحقیر کننده استفاده می کنند ؟ منفعل و دنباله‌رو و مضطرب هستند و از استرس و نارضایتی از مقالات اجتماعی خود به رنج می‌برند.
مولانا مهارت از بین بردن تردیدها را از سه بعد تبیین می نماید:
تردید سازنده:
سخن مولانا این است که همه‌ی تردیدها، مخرب نییست، بلکه تردید می تواند برای انسان سازنده باشد.
مولانا در داستانی بسیار زیبا از صحبت جغدان و باز صحبت می کند. جغدان، باز را مجرم می شناسند چرا که باز مسکن آنان را ویرانه می خواند و شک و تردید درون آنان می افکند.
ششم 963 ، 961-959
باز عامل شک و تردید در جغدان می شود و خیال راحت آنان را بر می‌آشوبد، و مسکن آنان را ویرانه می خواند. این شک و تردید می تواند سازنده و ؟؟ می باشد. برای پایین مکان والا و متعالی.
تبعات و نتایج تردیدها:
مولانا عقیده دارد که اگر تردیدها سازنده نباشد، می تواند نتایجی منفی به بار آورده انسان برای تبعات انجام این کار باید اندیشه ای استوار داشته باشد،
تردیدها و ترددها مانعی بزرگ برای ایجاد تغییرات است بنابراین، باید تردیدها از بین بروند؟
سوم 490-488
تردید عزم انسان را برای یادگیری و تفسیر ضعیف می کند. تردیدها، انسان را همیشه به سر دو راهی قرار می دهند. بنابراین یکی از مهارتهای انسانی این است که سعی کند در عقیده و نظر خود، تثبیت نظر داشته باشد.
ششم 204
38-2- مهارت از بین بردن حیرت ها
تعریف:
حیرت هم در اندیشه‌ی مولانا، به نوعی سرگشتگی است و دو سو به و دو وجود دارد از سویی سازنده است و از سویی مخرب است. سخن این است که باید بین شیفتگی زدگی نسبت به باورها و یافته ها و طرد تمامی آنها، تمیز قائل شود. که هر دو از آفات معرفتی و تفکر انسانی است.
اول 312
این ضدها و اختلافات، برای انسان های پویا، مراحل مقدماتی رسیدن به یقین و شتاب است که روزی زندگی خوب است. مولانا میان شکاکیت و حزم و تردید تفاوت، قائل است و شرط آزادی و رهایی است انسان را در این می داند که در مواردی ؟ ظن و گمان بد باشد.
سوم 279-276
حیرت در آدمی، باید باعث احتیاط شود. به همان میزان که حیرت مانع از اطمینان کامل می شود، باید باعث جست و جو هم باشد، وگرنه اطمینان نکردن و نپذیرفتن و بدنبال صحت و سقم هم نرفتن، آفتی بزرگ است.
بنابراین حیرت که مقدمه‌ی یقین نباشد. عقبه ای خطرناک برای آدمی است.
(3714)
39-2- درک بواطن امور
تعریف:
یکی از مهارتهایی که در مثنوی مکرر از آن سخن رفته است، درک بواطن امور است. این امر به حدی مهم و ضروری است که شاید بتوان آن را سرلوحه همه‌ی مهارتها دانست بدین معنی که اگر انسان توانایی و مهارت درک بوالطن و کنه امور را داشته باشد از هر گونه خطا و لغزش به دور می ماند. مولانا درک بواطن امور به معنای آن است که بدانیم هر ظاهری در هر آشکار می آید باطن و یک بعد پنهانی نیز دارد که ما باید موفق شویم آن را درک کنیم:
اول 1246
مولانا در دفتر چهارم، انسان ها را به باطن امور توجه می دهد. بدانند هر ویرانی مقدمه‌ی سازندگی است. داستان مردی که به شکافتند و تخم زننده‌ی زمین، اعتراض می کند که چرا زمین را ویران می کنی.
چهارم (2342 و 2241)
مرد شکافنده‌ی زمین در مقابل پاسخ می دهد که تو چون عل و چرای را درک نمی کنی و نمی فهمی که هر خربی مقدمه‌ی سازندگی است. این گونه اعتراض می کنی:
چهارم 2344 و 2343
مقدمه‌ی هر سازندگی، ویرانی است. تا ویران نکنیم، نمی سازیم و این امر در مورد تمام مسایل زندگی، قابل تسری است بدین معنی که تمام جنبه‌های هویت و عملکردها و زندگی انسانی مانند نظرات و عقاید و صفات بد وجود آدمی را در بر می گیرد و در هر زمینه تا انسان ها ضربه به ویرانگری نباشد، سازندگی در پی نخواهد بود.
چهارم 2340
مولانا مهارت درک بواطن را در سه بعد تببین می نماید:
عوامل موثر در درک بواطن امور:
1- زمینه ها و استعدادات درونی افراد.
مولانا عقیده دارد که آدمیان، باید زمینه های درونی وجود خویش را برای درک بواطن امور آماده کنند. برای مثال، عصا را برای موسی قبل از این که به پیامبری برسد فقط یک چوب بی خاصیت بود ولی برای خداوند همان عصای اژدها بود.
اول 1240
لذا ما بندگان تا به توانایی درک را پیدا نکنیم هم خیال به ظواهر بسنده می کنیم:
اول 1239
2- دانایی، عامل مهم در درک باطن امور است:
اول 1238
مولانا در داستان عطارد مرد گل خوار ضرر و عاقبت سوء عدم درک نکردن بواطن امور را تبیین می نماید.
چهارم 625
مرد گل خوار همین که چشمش بر گل ترازدی افتد به فکر پیدا کردن فرصتی می افتد برای گل خواری و مرد عطار نیز متوجه این امر می شود ولی از آن جایی که هر چه گل ترازو کم تر باشد، عطار کمتر می تواند جنس بفروشد اما به همان میزان اولیه فرد دریافت کند، لذا خود را به ندیدن می زند تا مرد بیشتر گل خوار می نماید.
چهارم (644-639)
40-2- مهارت ویران گری و تحول پذیری:
همان طور که پیشتر ذکر شد، مهم ترین پایه و اصل سازندگی، ویران کردن است. نخست انسان بپذیرد که باید ویران نماید پس از ویرانی سازندگی بنماید. پس تا ویران نکنیم، نمی توانیم بسازیم. این امر دیده‌ی دورن نگردد و حقیقت بین می خواهد:
بنابراین نخست بی وجود شدن و آزاد شدن از رنگ و لون است.
اول 1141
سخن مولانا بسیار زیباست. او انسان را سرآمد جهان می داند. پس چرا حال که جهان دایماً در تغییر و دگرگونی است. انسان که اشرف مخلوقات است. نباید نو شود و تحول یابد:
اول (1145-1144)
دنیا دایم در حال تغییرات اما ما بی خبر از این همه تغییر در همان جسد و کالبد خویش می پوسیم.
مولانا بین جسم و جان تعبیری می آفریند، جان باعث ویرانی جسم است. اما در همین ویرانی، جسم را آبادان می نماید:
اول 307-306
پس از این ابیات، چندین مثال می آورد تا ویرانی را برای ما تبیین نماید.
اول 308
در جوی آب خوردن روان نیست، پس ابتدا راه آب را می بندد، جو را خشک می‌گرداند، سپس جوری را پاک می کند تا آب قابل خوردن در آن جریان یابد و این امر به ظاهر بستن راه آب است اما در واقع گشودن راه آب مناسب است «مثال دیگر در مورد ویران کردن قلعه است و بعد از آن بر ساختن صد برج و سد قلعه ویران کرد و از کافر ستد.
اول 310
بنابراین ویرانی ها، مقدمه‌ی سازندگی هاست. بنابراین بیمی از ویرانی نیست و من چه غم دارم که ویرانی بود. زیر ویرانی گنج سلطانی بود .
اول 1744
آدمی از راه پیکار با نفس می تواند به کمال لایق خود برسد مجاهده‌ی با نفس، وقتی سودمند و نتیجه بخش است که در خُلق و خَلق، دگرگونی و تحول ایجاد نماید مولانا عقیده دارد که ؟؟ اگر بخواهد، می تواند خود را متحول نماید:
دوم 1425-1420
41-2- حقیقت نگری
تمام گفت و گوها و مباحث اندیشه ها بر سر این است که واقعیت چیست؟ و حقیقت کدام است؟ و برای رسیدن به حقیقت مطلوب چه باید کرد؟ یکی از مهم‌ترین و اساس ترین دغدغه های مولانا هم این است که انسانها باید حقیقت نگر باشند و بتوانند از دوره های مختلف حقیقت را دریابند واقعیت وجودی خود را تغییر دهند و با آن تطبیق دهند. اگر حقیقت دانسته شود، آن دقت تمام اختلافات ظاهری کنار گذاشته می شود و انسانها می فهمند که از یک رنگ و عقیده صحبت می دارند و این اختلافات و تفاوتهای ظاهری نمی تواند مانعی برای نزدیکی و اتحاد آنها باشد.
اول 73
مولانا مهارت حقیقت نگری را از سه بعد تبیین می نماید:
ابعاد حقیقت نگری از نظر مولانا:
1- صورت و معنی

فایل : 66 صفحه

فرمت : Word