خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Conversation and Responsibility

توضیحاتی در مورد کتاب

مایکل مک کنا در این کتاب نظریه جدیدی از مسئولیت اخلاقی را مطرح می کند، نظریه ای که بر اساس کار P. F. Strawson است. همانطور که مک کنا نشان می دهد، مسئولیت اخلاقی را می توان بر اساس قیاس با گفتگو توضیح داد. رابطه بین یک کارگزار مسئول اخلاقی و کسانی که او را از نظر اخلاقی مسئول می‌دانند مشابه رابطه بین یک گوینده و مخاطبانش است. اعمال یک عامل مسئول حامل معنی است – معنای عامل – همانطور که گفته های یک گوینده حامل معنای گوینده است. معنای فاعل تابعی از کیفیت اخلاقی اراده ای است که فاعل با آن عمل می کند. کسانی که یک نماینده را از نظر اخلاقی در قبال کاری که او انجام می دهد مسئول می دانند، این کار را با پاسخ دادن به او به گونه ای انجام می دهند که گویی در یک مکالمه است. آنها با پاسخ دادن با نگرش‌های واکنشی اخلاقی خاص، مانند رنجش یا خشم، توجه خود را به معنایی که در اعمال آن عامل آشکار می‌شود، اعلام می‌کنند. سپس برای عاملی که مسئول شناخته می شود باز است تا با ارائه عذرخواهی، توجیه، بهانه یا پاسخ دیگری به کسانی که او را مسئول می دانند پاسخ دهد و بدین ترتیب تبادل مکالمه در حال تکامل را گسترش دهد.

نظریه مکالمه اخلاقی مسئولیتی که مک کنا در اینجا توسعه می دهد، دو ویژگی نظریه استراسون را می پذیرد: اینکه مسئولیت اخلاقی اساساً بین فردی است – به طوری که مسئولیت پذیری باید با ارجاع به ماهیت مسئولیت پذیری درک شود – و اینکه احساسات اخلاقی برای مسئول دانستن اهمیت دارند. نظریه مک کنا در حالی که از این دو جنبه از نظریه استراسون حمایت می‌کند، تز استراسونی دیگری را رد می‌کند، و آن این است که مسئولیت‌پذیری اخلاقی بنیادی‌تر یا اساسی‌تر از مسئولیت‌پذیری اخلاقی است. در نظریه محاوره ای، شرایط مسئولیت پذیری بستگی به ماهیت عاملی دارد که مسئول است. بنابراین مسئولیت پذیری نمی تواند اساسی تر از مسئولیت پذیری باشد. با این وجود، ماهیت عاملی که از نظر اخلاقی مسئول است باید بر حسب حساسیت نسبت به کسانی که از او خواسته های اخلاقی می کنند، درک شود و بدین وسیله او را مسئول بدانند. بنابراین مسئولیت پذیری به مسئولیت پذیری نیز بستگی دارد. بنابراین، نه از نظر اخلاقی مسئول بودن و نه مسئولیت پذیری، اساسی تر از دیگری نیست. آنها متقابل وابسته هستند.