خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Fractured Republic: Renewing America’s Social Contract in the Age of Individualism

آمریکا در قرن بیست و یکم مضطرب و ناراضی است. اقتصاد ما تنبل است، فرهنگ ما همیشه با خودش در جنگ است، نهادهای حاکمیتی ما اغلب فلج می‌شوند و به نظر می‌رسد سیاست ما قادر به مقابله با این چالش‌ها نیست. ناامیدی ناشی از آن گسترده و عمیق است: در حالی که نخبگان را به سمت ناامیدی سوق می دهد، خشم پوپولیستی را برمی انگیزد. ترقی خواهان را متقاعد می کند که آمریکا گیر کرده است و در عین حال محافظه کاران را متقاعد می کند که ما در جهت اشتباهی عجله داریم. این باعث می‌شود مردم در همه طرف‌های بیشتر مسائل احساس کنند که به طور همزمان تحت محاصره هستند.

چرا باید اینطور باشد؟ و چگونه می توانیم بر ناامیدی خود غلبه کنیم؟ یووال لوین در این کاوش پیشگامانه در مورد چالش های قرن بیست و یکم آمریکا استدلال می کند که اضطراب ما ریشه در عدم تشخیص دارد. سیاست ما غرق در نوستالژی است، دموکرات ها همیشه در سال 1965 زندگی می کنند و جمهوری خواهان در سال 1981، و بنابراین نسبت به دگرگونی های عمیق نیم قرن گذشته کور است. نظم اواسط قرن آمریکا تحت سلطه نهادهای بزرگ و به هم پیوسته بود: دولت بزرگ، تجارت بزرگ، نیروی کار بزرگ، رسانه های بزرگ، دانشگاه های بزرگ، فرهنگ توده. اما در همه عرصه‌های زندگی ملی ما – یا حداقل در هر عرصه‌ای به جز دولت، در حال حاضر – شاهد بودیم که نیروهای گریز از مرکز انتشار، تنوع، فردگرایی و تمرکززدایی این نهادهای بزرگ را از هم جدا کردند. این نیروها بسیاری از آمریکایی‌ها را از محدودیت‌های اجتماعی ظالمانه رهایی بخشیدند، اما بسیاری را از خانواده‌ها، اجتماعات، کار و ایمان نیز دور کردند. آنها گزینه‌های فراوانی را در هر بخش از زندگی از دست داده‌اند، اما نظم اجتماعی و امنیت اقتصادی دوران قبل را نیز از بین برده‌اند. آنها افسار انطباق فرهنگی را سست کرده اند، اما همچنین اختلافات ما را تیز کرده و ریشه های اعتماد متقابل را تضعیف کرده اند.

لوین استدلال می کند که ساختن بر نقاط قوت و در عین حال التیام زخم هایمان، نیازمند سیاستی است که بهتر با جامعه سازگار باشد. ما به سیاستی تبدیل شده‌ایم که نه در اخلاق قدرت متمرکز و نه روحیه فردگرایی رادیکال، بلکه در توجه به پتانسیل یک تابعیت مدرن و جامعه مدنی ریشه دارد.