خرید و دانلود نسخه کامل کتاب The Working-Class Majority

توضیحاتی در مورد کتاب

”هرچند این چشم انداز تاریک و افسرده کننده است، بسیاری از دموکرات ها، لیبرال ها و مترقی ها آن را پذیرفته اند. آنها تصمیم گرفته اند که یا باید آرمان های خود را به خطر بیندازند یا کارگران را نادیده بگیرند و به دنبال ائتلافی از زنان، جوانان، بیگانگان باشند. مسائل مربوط به یقه آبی و در جای دیگری به دنبال حوزه انتخابیه باشید.
این نظرات به طور گسترده ای مورد تایید است. تز اصلی این کتاب این است که همه آنها اساساً و عمیقاً اشتباه هستند. امید به یک اکثریت مترقی در آمریکا را نباید فراموش کرد، اصول و آرمان های اساسی مترقی را نباید کنار گذاشت، و گروه های ناهمگون تر که منافع مشترک کمی دارند به عنوان راه حلی برای معضل سیاسی کنونی پیشنهاد نمی شوند.
همه این رویکردها تاکتیک‌هایی هستند که به جای درک جدی مشکلات واقعی، نارضایتی‌های مشروع، و تا حد قابل توجهی، غرایز دموکراتیک شایسته کارگران آمریکایی، ناشی از ناامیدی هستند. آنها نتایجی هستند که بر اساس یک خرد مشترک در مورد کارگران و زندگی طبقه کارگر به دست می آیند که به سادگی بی اساس است.
شرایط اولیه اجتماعی و اقتصادی کارگران یقه آبی را در نظر بگیرید. اگرچه تصویر سرخوشانه «کارگر مرفه» دهه 50 در سال‌های اخیر تغییر کرده است، اما به‌عنوان «آمریکایی وسطی» که کمتر به وجد آمده است، عموماً پذیرفته شده است که نارضایتی‌های کلاسیک زندگی یقه آبی به گذشته تبدیل شده است. و کارگران اکنون “طبقه متوسط ​​پایین” هستند، شرکای غیر رسمی در آمریکای مرفه. شاید بدون استریوهای هزار دلاری یا سفرهای کریسمس به آروبا، اما با این حال، در تصور رایج آنها به طور فزاینده ای با همسایگان طبقه متوسط ​​خود در حومه آمریکا یکسان هستند. همانطور که خواهیم دید، با همه صحبت ها در مورد صنعتگران دستمزد اضافه و کاهش شکاف درآمد، حقیقت بسیار متفاوت است. اکثر کارگران یقه آبی آمریکا نه تنها بسیار پایین تر از ثروت، بلکه زیر استانداردهای متوسط ​​دولت برای یک زندگی کاملاً راحت «آمریکایی میانه» زندگی می کنند. شکاف بین طبقه کارگر و طبقه متوسط، بین کسانی که اساساً با دستان خود کار می کنند و کسانی که با ذهن خود کار می کنند، بسیار زیاد است و مانند تصور سبک های زندگی مشابه، توسط واقعیت اقتصادی عمیق رد می شود. جدایی اجتماعی و جغرافیایی بین کارگران و طبقه متوسط ​​که به تمایز بین سیاه و سفید نزدیک می شود. کارگران در محل کار و در جامعه اغلب نه تنها با سخت ترین و مبرم ترین مشکلات روبرو هستند، بلکه اغلب با بی عدالتی آشکار نیز روبرو هستند. در حالی که پیشرفت های واقعی در طول سال ها غیرقابل انکار است، تداوم یک نابرابری واقعی و اساسی نیز غیرقابل انکار است. حتي كليشه محترم آمريكا به عنوان يك جامعه يقه سفيد، در بررسي به نظر مي رسد كه تحريف ساده حقايق فريبنده است. در بقیه این قرن، اکثریت آمریکایی ها اساساً به جای اینکه حرفه ای یا مدیریتی باشند، کارگران دستی خواهند بود.
تصورات رایج در مورد نگرش های سیاسی کارگران نیز به همان اندازه ناقص است. اگرچه اغلب به عنوان نژادپرستان و میلیتاریست بسیار بدتر از طبقه متوسط ​​کاریکاتور می شود، اما شواهد دقیق نمی تواند این ادعا را تایید کند. جریان‌های قوی نژادپرستی و میلیتاریسم قطعاً در آمریکای طبقه کارگر وجود دارند، اما تصور همه کارگران به عنوان «کلاه‌های سخت» پر از نفرت که به دانش‌آموزان حمله می‌کنند، امروز معتبرتر از تصویر رمانتیک و شرم‌آلود تام جواد در دهه 30 نیست. زمانی که هنری فوندا در نقش انگور خشم بازی کرد. نتایج انتخابات و سایر رفتارهای واقعی در واقع نشان می دهد که در برخی از جنبه های حیاتی، کارگران یقه آبی هنوز یک نیروی لیبرال و نه محافظه کار در سیاست آمریکا هستند.»