خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Thinking Beyond Capitalism, Conference Proceedings

توضیحاتی در مورد کتاب

این جلد به عنوان یک نتیجه منتشر شده از Thinking Beyond است
کنفرانس بین المللی سرمایه داری که در بلگراد برگزار شد
توسط گروه مطالعات مشارکت اجتماعی (موسسه فلسفه
و نظریه اجتماعی) در ژوئن 2015. هدف اصلی این کنفرانس بود
برای باز کردن فضایی برای بحث کلی در مورد مشکلات مطرح شده توسط معاصر
سرمایه داری، بحران و نقدهای آن. ولی اصلا چطوره
آیا می توان در مورد سرمایه داری معاصر اظهارات درستی بیان کرد؟
چگونه می توان وضعیت فعلی اقتصاد را به درستی تشخیص داد؟
واضح است که هیچ اتفاق نظری وجود ندارد که آیا بحران مالی به اوج خود رسیده است
در سال 2007-2008 باید به عنوان نشانه ای از ساختاری در نظر گرفته شود
بحران فقط سرمایه داری نئولیبرال یا سرمایه داری به طور کلی. علاوه بر این،
باید در نظر داشت که اصطلاح «بحران» خود مملو از آن است
ایدئولوژی های مختلف گفتمان درباره «بحران» به این معناست که یک وجود دارد
دولت قبلی برتر سرمایه داری، عاری از هرگونه بحران، و متعاقباً
که ما اکنون شاهد مرحله ای هستیم که با «عادی» بیگانه است
عملکرد سیستم آیا ما باید بحران را صرفاً درک کنیم
به عنوان وسیله ای برای بازسازی سیستم موجود یا به عنوان آغاز کار
از نابودی برگشت ناپذیر شیوه تولید فعلی یا حتی
عدم تعین عینی بین دو احتمال؟ دارد
بحران امکان حفظ دقیق وضعیت موجود و جلوگیری از آن را فراهم کرد
هر تغییری، یا برعکس کاتالیزور حیاتی برای سیاسی شدن بود
از بازیگران غیرسیاسی شده در سرمایه داری متأخر؟
و در هر صورت، پاسخ های ما به این جایگزین بر چه مبنایی استوار است؟
ما در واقع به طور همزمان در معرض پیشنهادات مختلف، بیشتر
یا پیشنهادات، عذرخواهی ها و شناسایی های بنیادی کمتر مبنایی
تضادهای درون فرآیند بازتولید سرمایه داری
در مانیفست کمونیست مارکس و انگلس استدلال می کنند که سرمایه داری
نظمی اجتماعی است که در قالب نقدی پدید می آید و ادامه می یابد
همه دستورات جایگزین و تمایلات ذهنی. در این منظر، سرمایه‌داری رادیکال‌تر از رقبای خود ثابت شده است: ویران کرده است
«رژیم باستانی»، همه پیوندهای اجتماعی را انعطاف پذیر کرده است
و مدام ابزارهای تولید را متحول کرده است. این هست یک
سیستمی که در آن «هر آنچه جامد است در هوا ذوب می‌شود، هر آنچه مقدس است بی‌حرمت می‌شود».
پس تا چه حد می توان حتی نقدی را تدوین کرد
چنین نظام اجتماعی، نظامی که توانسته نقد را در خود جای دهد
خودش؟ آیا می توان علیه خود «انقلاب» انقلاب کرد؟
اگر سرمایه داری بدین ترتیب به عنوان چارچوب سازنده واقعی ما ظاهر شود
فکر کرد، چگونه می‌توانیم فراتر از سرمایه‌داری فکر کنیم؟