خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Tragedy as Philosophy in the Reformation World

توضیحاتی در مورد کتاب

تراژدی به مثابه فلسفه در جهان اصلاحات بررسی می‌کند که چگونه شاعران قرن شانزدهم و هفدهم، الهی‌دانان و منتقدان اومانیست به تراژدی روی آوردند تا مشیت و عوامل انسانی و الهی را در بوته‌ی نهضت اصلاحات درک کنند. با رد فرضیات آشنا در مورد تراژدی، شخصیت‌های حیاتی مانند فیلیپ ملانچتون، دیوید پاریوس، لودوویکو کاستلوترو، جان رینولدز و دانیل هاینسیوس ایده‌های فلسفی مشخصی از تراژدی را توسعه دادند که به درام یا اجرا تقلیل‌ناپذیر، غیرقابل تفکیک از بلاغت، دیالکتیک و متافیزیک. تراژدی در نزدیکی خود به فلسفه به خوانندگان دقیق بینش بسیار مهمی در مورد علیت، احتمال، ضرورت و شرایط تأثیر و کنش انسانی می دهد. با در دست داشتن این منابع، شاعران و منتقدان مجموعه ای از پایان نامه های متهورانه و تأثیرگذار در مورد تراژدی بین دهه های 1550 و 1630 ارائه کردند که همگی مستقیماً به بحث های مبرم اصلاحات مربوط به مشیت، جبر، ایمان و عمل عبادی مرتبط بود. تحت تأثیر شعرهای ارسطو، آنها تراژدی را به عنوان یک ابزار دقیق پزشکی قانونی ارائه کردند که خوانندگان دقیق را قادر می ساخت تا کلیت را درک کنند. و در حالی که برخی از شاعران از تراژدی استفاده می کردند تا تاریخ مقدس را با انرژی و فوریت جدید قابل لمس کنند، برخی دیگر مفهوم فلسفی دقیق تراژدی را مستقیماً در مقابل نمایش و نمایش صحنه قرار دادند و تزهای ضد تئاتری را در مورد تراژدی ناشی از عتیقه شاعر. به عبارت دیگر، این اثر درجه‌ای را نشان می‌دهد که برخی از شاعران و منتقدان تأثیرگذار در آن دوره، بر دقت فلسفی به بهای نمایش دراماتیک – حتی به استثنای آن – تأکید کردند. به نوبه خود، این اثر همچنین تأثیر بحث‌های علمی را بر آثار آشناتر تراژدی بومی بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه اشعار هملت ویلیام شکسپیر و جان میلتون در سال 1671 چگونه است. در گفتگو با بررسی های فلسفی و فلسفی تراژدی شکل می گیرد. تراژدی به مثابه فلسفه در دنیای اصلاحات نشان می‌دهد که چگونه اصلاح‌طلبی در قالب‌های شاعرانه و همچنین کلامی و سیاسی شکل گرفت و همزمان اهمیت تراژدی را در تاریخ فلسفه نشان داد. .