خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Divergent Democracy: How Policy Positions Came to Dominate Party Competition

توضیحاتی در مورد کتاب

بررسی مبتکرانه تغییر احزاب سیاسی آمریکایی به سمت تمایز مبتنی بر موضوع، پلتفرم‌های اخیر حزب دموکرات و جمهوری‌خواه تفاوت‌های واضحی را در موضوعاتی مانند سقط جنین، حقوق LGBTQ، کنترل اسلحه و محیط زیست نشان می‌دهد. این تمایزات منعکس کننده یک سیستم حزبی برنامه ای است – یعنی سیستمی که در آن مواضع سیاستی به عنوان پایه اصلی رقابت انتخاباتی عمل می کند. با این حال، سیاست حزبی همیشه آنقدر موضوع محور نبود. ظهور مواضع سیاست به‌عنوان نشانگر غالب جذابیت حزب، عمدتاً در پنجاه سال گذشته رخ داده است. در کتاب «دموکراسی واگرا»، کاترین کریمل با استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشینی نوآورانه، از زمانی که دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان رقابت با یکدیگر را در سال 1856 شروع به رقابت کردند، از تکنیک‌های یادگیری ماشینی نوآورانه استفاده می‌کند. – رقابت حزبی بیش از یک قرن طول می کشد تا تحقق یابد؟ کریمل یک تئوری پیشگامانه ارائه می‌کند، با تمرکز بر آنچه که به توانایی‌های طرفین برای انجام کار دشوار و مناقشه‌آمیز ایجاد موقعیت‌های موضوعی کمک می‌کند و آنها را محدود می‌کند. او استدلال می‌کند که سازمان‌های حزبی زیرملی مشتری‌گرا، که در ازای کسب رای، وعده حمایت مادی یا شغل می‌دهند، مدت‌ها مانع از حزب‌گرایی برنامه‌ای شده در حالی که رشد سازمان‌های ملی حزبی آن را تسهیل می‌کند. علاوه بر این، مؤسسات و عوامل ستم نژادی عمر اعمال غیربرنامه‌ای را افزایش دادند، زیرا تلاش کردند قوانین و نهادهای تبعیض‌آمیز را از رقابت بین حزبی محافظت کنند. پس از انقلاب حقوق مدنی در دهه 1960، فضا برای رشد رقابت برنامه‌ای باز شد. Krimmel با استفاده از ابزارهای کمی و کیفی، دیدگاهی حیاتی از مبانی رقابت حزبی امروزی و جایگزین های آن ارائه می دهد.