خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Pragmatism in Islamic Law. A Social and Intellectual History

توضیحاتی در مورد کتاب

ابراهیم در کتاب پراگماتیسم در حقوق اسلامی، تاریخ مفصلی از کثرت گرایی حقوقی اهل سنت و روش هایی را که در آن برای پاسخگویی به نیازهای متغیر جامعه به کار گرفته شد، ارائه می دهد. از دوران شکل‌گیری حقوق اسلامی، حقوقدانان به جای سنجیدن مفاد متضاد قانون برای تعیین محتمل‌ترین بیان اراده الهی، در مورد اینکه آیا قابل قبول است که یک قانون بر اساس فایده آن انتخاب شود، بحث کرده‌اند. مخالفت تقریباً متفق القول با رویکرد فایده گرایانه، که از آن به عنوان «التقاط عملگرایانه» یاد می شود، در میان فقهای اولیه اسلامی پدیدار شد. با این حال، به دلیل انبوهی از دگرگونی های نهادی و اجتماعی-اقتصادی در حال تغییر، گرایشی به سمت مشروعیت بخشیدن به التقاط گرایی عمل گرا در قرن سیزدهم به وجود آمد. متعاقباً، مقامات مملوک زمانی که سلطان بایبارز در سال 1265 م، چهار قاضی ارشد را به نمایندگی از چهار مدرسه اهل سنت در قاهره منصوب کرد، این عملگرایی را نهادینه کردند. پس از تلاشی کوتاه برای معکوس کردن پلورالیسم ممالیک با تحمیل مکتب حنفی در قرن شانزدهم، حاکمان جدید مصر، عثمانی‌ها، این عمل‌گرایی کثرت‌گرا را پذیرفتند. ابراهیم در بررسی بیش از هزار پرونده از سه دادگاه مصر قرن هفدهم و هجدهم، منطق درونی التقاط عملگرایانه در دوران عثمانی را دنبال می کند. مجموعه‌ای از منابع آرشیوی شیوه‌ای را که طبقات فرودست جامعه مصری از پلورالیسم قانونی سنی به عنوان ابزاری برای اجتناب از دکترین‌های حقوقی سخت‌گیرانه‌تر استفاده می‌کردند، مستند می‌کند. پرتره بعدی این فرضیه را که بسیاری از مورخان مدرن مطرح کردند مبنی بر اینکه رویکردهای فایده گرایانه ای که اصلاح طلبان مسلمان قرن نوزدهم و بیستم اتخاذ کردند، گسست آشکاری با تاریخ حقوقی اولیه اسلامی را به چالش می کشد. در مقابل، بسیاری از راهبردهای حقوقی اعمال شده در تدوین جزئی قانون خانواده مصر در قرن بیستم ریشه در فقه اسلامی پیشامدرن داشت.