خرید و دانلود نسخه کامل کتاب Noun-modifying clause constructions in Ainu

توضیحاتی در مورد کتاب

در: ماتسوموتو، یوشیکو، کامری، برنارد و سلز، پیتر. ساخت‌های بند اسمی در زبان‌های اوراسیا: شکل‌دهی مجدد مرزهای نظری و جغرافیایی. آمستردام، فیلادلفیا: جان بنجامینز. — 38 p.

در واقع، آینو دارای ویژگی های خوبی با ژاپنی ها است که گمان می رود با GNMCC مرتبط باشد. درست مانند ژاپنی، آینو زبانی با تراکم ارجاعی کم است، بند اصلاح کننده به شکلی است که می تواند به طور مستقل بدون داشتن اسم سر استفاده شود و آرایه گسترده ای از روابط معنایی و دستوری را می توان با اسم سر نشان داد. با این حال، برخلاف ژاپنی‌ها، آینو با ساختار آرگومان بسیار سخت‌گیرانه عمل می‌کند. علاوه بر این، آینو از نام‌گذاری استفاده چندانی نمی‌کند، به §7 مراجعه کنید، که معمولاً حداقل تا حدی به کاهش ساختار استدلال کمک می‌کند. در این مقاله، بر اساس داده‌های هوکایدو آینو جنوبی، بهترین گروه مستند از گویش‌هایی که قبلاً در مجاورت سرزمین اصلی ژاپن صحبت می‌شد، طیفی از روابط دستوری و معنایی احتمالی بین بند اصلاح‌کننده و اسم را شرح خواهم داد. من استدلال خواهم کرد که تفسیر ساختارهای اصلاح کننده اسم در آینو (در اینجا: هوکایدو جنوبی) تا حد زیادی به روابط دستوری بستگی دارد، بسیار کمتر به عمل شناسی. بنابراین آینو فاقد GNMCC اولیه است. آینو به طور رسمی بین جملات نسبی و ساختارهای بند اسم مکمل تمایز قائل می شود. دومی شامل مکمل‌های جمله‌ای از یک اسم و مکمل‌های اسمی fact-S (یا «داستانی که…») هستند، هر دو به پسوند ملکی روی اسم سر نیاز دارند، درست مانند ترکی (Comrie 1998). مثال‌های زیر را از Comrie (1998: 54-5) با تفسیر مجدد من از مرزهای تک‌واژی و لغزش‌ها در نظر بگیرید. ساخت ملکی اسمی در.